Hayat Türküsü

Karda..

2012-01-28T15:38:00.001+02:00

Her kar yağdığında şiir kitaplarına saldırıyorum bir kez daha

siyah bir rutubetti hayat,
geçtim…
istanbul’un saçlarına kar yağıyordu;
kar yağıyordu yazgılarımızın titrek yüzüne
çalınan gülüşlere, kırılan camlara,
dökülen kanlara
kar…

herkesin yazgısında bir düş,
her ömrün tufanında bir aşk deliriyordu
gecelerin göğsüne bıçaklanmış kadınlar düşüyordu!

belki bu yüzden ne kar ne şiir
yetmiyordu günleri ağartmaya…
yetmiyordu hayat hiçbir şeyi ucuza kapatmaya
yine de küfredilmiş adamlar sabahı şarapla yıkıyordu

kar yağıyordu günlerin puslu yüzüne
o sanal sevgilere, kinlere, kirlere
bir asker postalının balçıktaki izine
eski fotoğraflara, üşümüş sevinçlere
çocukların beyaz nefeslerine, emine’ nin yüzüne
kar yağıyordu bu ödünç ve haczedilmiş günlere
ve kıyılarında bir ceset gibi kaldığımız düşlere…

siyah bir rutubetti hayat,
geçtim…
siyah bir rutubetti, hepsi bu işte
şahdamarımda birkaç bayat şiirle
üstelik imanım da gevremişti aşktan, hayattan
istanbul’un saçlarına kar yağıyordu…

Y.Odabaşı

BEN KENDİME ÖLÜRÜM

2012-01-23T23:20:00.001+02:00

.............

2012-01-14T00:10:00.001+02:00

2012-01-09T21:44:00.001+02:00

Aramızda söylenmemiş sözlerin uzaklığı
......................

Hayat geçiyor biz geçiyorduk
Bir denizin üzgün kıyısında
Güz bir hastalık gibi ilerliyordu

Olgun ışığıyla güz
Ve biz yaklaşan ayrılıkların önünde
Kış duygularına bürünmüşüz
......
ATAOL BEHRAMOĞLU

2011-12-31T17:37:00.000+02:00

Bağışlayın

2011-12-31T12:22:00.001+02:00

Bağışlayın, eğer denizin köpüğünden
daha çok ışık sızmadıysa gözlerimden,
bağışlayın, çünkü korunmasız
yayılır benim göğüm
ve sınırsız:
tekdüze benim şarkım,
sözcüklerim kasvetli bir kuş,
kayalardan ve denizden bir direy,
avuntusuzluk
kışsı, bozulmaz bir gezegende.
Bağışlayın suyun kayadan ve deniz köpüğünden
o sonsuz nakaratını, sonsuz abuk sabuk konuşmalarını
gelgitin: işte böyledir benim yalnızlığım:
apansız gürleyişinde savrulur tuz
saklı varlığımın duvarlarına, böylece
kendim
denizde,
çanlardaki çanların sesiyle
kendini tekrarlayan enlemin
ve kışın bir parçası olurum,
sessizliğin bir parçası, bir yele gibi ağır,
yosununki gibi bir sessizlik, batmış bir şarkı.

“El Mar y Las Campanas”dan
Pablo Neruda (1904-1973, Şili)

BARIŞ VE SAĞLIK İÇİNDE BİR YIL DİLİYORUM

Senin Korkularını Benim İnceliğimi – Şükrü Erbaş

2011-12-26T01:18:00.001+02:00

Ayrılık ne biliyor musun?
Ne araya yolların girmesi,
ne kapanan kapılar,
ne yıldız kayması gecede,
ne ceplerde tren tarifesi,
ne de turna katarı gökte.

İnsanın içini dökmekten vazgeçmesi ayrılık!

İpi kopmuş boncuklar gibi yollara döktüğü gözlerini,
birer damla düş kırıklığı olarak toplaması içine.
Ardında dünyalar ışıyan camlar dururken,
duvarlara dalıp dalıp gitmesi.
Türküsünü söylecek kimsesi kalmamak ayrılık.
Saçına rüzgar, sesine ışık düşürememek kimsenin.
Çiçekçilerden uzağa düşmesi insanın yolunun.
Güneşin bir ceza gibi doğması dünyaya.
İki adımdan biri insanın, sevincin kundakçısı,
hüznün arması ayrılık.

O küçük ölüm!
Usta dokunuşlarla bizi büyük ölüme hazırlayan.

Ayrılık, o köpüklü öpüşlerin ardından gidip ağzını yıkadığında başlamıştı.
Ben bulutları gösterirken,
“bulmacanın beş harfli yemek sorusuna” yanıt aramanla halkalanmış,
“Aşkın şarabının ağzını açtım, yar yüzünden içti murt bende kaldı”
türküsü tenimde düğümlenirken, odadan çıkışınla yolunu tutmuş,
Dağlarda öldürülen çocukların fotoğraflarını bir kenara itip,
“bu eteğin üstüne bu bluz yakıştı mı? ”
diye sorduğunda varacağı yere varmıştı çoktan.

Şimdi anlıyormusun gidişinin neden ayrılık olmadığını,
bir yaprağın düşmesi kadar ancak, acısı ve ağırlığı olduğunu.
Bir toplama işleminin sonucunu yazmak gibi bir değer taşıdığını.
Boşluğa bir boşluk katmadığını, kar yağdırmadığını yaz ortasında….

Ne mi yapacağım bundan sonra?

Ayak izlerimi silmek için sana gelen bütün yolları tersinden yürüyeceğim önce.
Şiir yazmayacağım bir süre,
Fotoğraflarını güneşe koyacağım, bir an önce sararsınlar diye.
Hediyelik eşya satan dükkanların önünden geçmeyeceğim.
Senin için biriktirdiğim yağmur suyunu, bir gül ağacının dibine dökeceğim.
Falcı kadınlara inanmayacağım artık.
Trafik polislerine adres sormayacağım,
Geleceğe ışık düşüren bir gülüşle gülmeyeceğim kimseye….

Ne yapacağımı sanıyorsun ki?

Tenin tenime bu kadar sinmişken,
ömrüm azala azala önümden akarken,
gittiğin gerçek bu kadar herkese benzerken..
Senin korkularını, benim inceliğimi doldurup yüreğime,
bıraktığın boşluğu yonta yonta binlerce heykelini yapacağım.

Şükrü Erbaş

Bir Delinin Hatıra Defteri

2011-12-13T14:31:00.010+02:00

Öyle eksildik ki yaşarken,
bize dokunan her şeyi eksiltiyoruz.
Yalnızlığımızla çoğalıp kalabalıklığımızla eksiliyoruz ve öylesine kalabalık ki yalnızlığımız.Ne yana dönsek kendimize çarpıyoruz...
Cahit Sıtkı Tarancı

Yer ,zaman ve konumunu kaybettiğin noktada .Rüyalar mı gerçek,gerçek mi rüya ayırt etmek zor. Çocukluğun sokaklarında kaybolup sonra kendini hergün aynı güzergahta seyreden yük treni gibi oflaya puflaya bir yerlere gider bulmak.Büyükler çocuklara geceleri aynaya baktıklarında delireceklerini söylerler .Çok mu baktık aynaya şimdilerde en çok konuşur olduk kendimizle.Aklı kafatasının içinde olanın kesintisiz dayanması ne zor hayata ....ara ara kesiliyor görüntü.Sonra kaldığı yerden devam ediyor film.Ne film ama!düşledikleri, yaşadıkları altında ezilen.

''Her insan kendi hayatının filozofudur.''

2011-12-10T15:49:00.008+02:00

Kâh fikirlerimi devirip yerine yenilerini dikiyorum,kâh eskilerini onarıyorum yaşayıp gidiyorum işte.Şairin dediği gibi''İnsan her nefesini mezardan uzaklaşmak için alır ama her nefes alışında ömründen bir nefeslik zaman azalır.''en büyük paradoksu gerçekleştiriyoruz.Bunu yaparken belirli bir dönem herşeyin yolunda gidiyor görünmesi ,hayatın kontrolünün bizde olduğu yanılgısına kapılmamızı sağlasa da zaman;anlam ve değer yüklediğimiz her durumun gerçek olmadığını gösteriyor. Elbette; bizim felsefemiz yaşadığımız toplumunkiyle örtüşmüyorsa bu hayal kırıklığını daha sık yaşıyoruz."Hayat biz başka planlar yaparken başımıza gelenlerdir" ya da ''Hayat bize mutlu olma şansı vermedi sevgili...diyoruz.
Bugünlerde benim yaşanmışlığım''zor anımızda yanımızda her zaman doğru kişi olmayabilir''sözünü oluşturdu kelimelerden.Herhangi bir fikrin % 100 doğru olma olasılığı çok azdır.Bunu bilirim de nedense kötü ihtimalleri daha az dikkate alırım.
Her gün gazete ,tv gibi yayınlarda o kadar çok kötü haber izlerken bizim başımıza geleceği fikrini zihnimizde perde arkasına koyarız.Belli ki yaşamak için bir savunma şekli bu.Fakat bu bize;bir taraftan hayatımızın yolunda olduğu hissi verirken diğer taraftan olası bir kötü duruma karşı boş bulunmamızı sağlıyor.İnsan denen canlı hem kendi soyu için hem dünya için bir numaralı tehlike halinde.Her insana karşı bu yargıyla yaklaşmak ise psikolojik rahatsızlık olur.Yine de ihtimal yüzdesini gözden kaçırmayıp duruma hazırlıklı olmak gerekiyor.Aksi takdirde yaşadığı olaylar karşısında'''bu neden sadece benim başıma geldi''diyerek, kendini yalnız,çaresiz,savunmasız çevre ve inanç baskısıyla bazen de suçlu hissediyor.

.................
....Sezen'in dediği gibi bir daha bu yolları aynı hevesle yürüyemiyor insan...

Mazhar Alanson eşine yazmış...

2011-12-02T19:36:00.000+02:00

Ne güzel şeysin sen hep yaşın 19:)

.......................

2011-11-25T23:17:00.000+02:00

Dostoyevski - Suç ve Ceza

2011-11-21T20:55:00.002+02:00

Geceleri gökkuşağına boyamak mıdır suçum?
herkes bağırırken şiirler okumak mı,
susmak mı sözün bittiği yerde, kusmak mı sindirebildiklerinizi?
apansız uykum kaçıyor kaç gece, bu da mı aleyhime kanıt?
sondan saymaya başladım adları-böyle hoşuma gidiyor
... beğenmeseler de seviyorum ellerimi,
hep olmayacak düşler görüyorum, yenileceğim kavgalara giriyorum durmadan.
İtiraf ediyorum…

Silin adımı listenizden, yokum; aslında bir oyun olan kavgalarınızda ve aslı bir kavga olan oyunlarınızda. Kirli sevinçlerinize ortak etmeyin beni. Gözyaşlarınızı da paylaşmıyorum. Yalan övgülerinize ihtiyacım yok.
Gıyabımda kesinleşmiş hükümler verin.

Bir sürgün nereye sürülebilir? Gölgeler kelepçeye vurulur mu?
Çekilin, yürümediğiniz yolları(mı) kirletmeyin.!

''Hayat ;biz planlar yaparken başımızdan geçenlerdir.''

2011-11-20T19:59:00.010+02:00

Kendi kaderine yön veren insan değil, insanlar olmamız başımıza gelecekleri de daha çok kontrol altına almamızı sağlayacaktır. Eğer bizim felsefemiz yaşadığımız toplumla örtüşmüyorsa yapılan planlar akıntıya karşı olacaktır.

Ah güzel ülkem ah!

2011-11-18T21:10:00.014+02:00

VAN' DA ÇADIR YANGINI: 2 ÇOCUK ÖLDÜ...
Van'ın Bostaniçi Beldesi'ne bağlı Karpuzalan Köyü'nde deprem nedeniyle evlerine giremeyen Tolukan ailesinin çadırında kurulu sobanın alev alması sonucu yangın çıktı. Gece çıkan yangında 13 yaşındaki Bahar Tolukan ile 6 yaşındaki İsmail Tolukan hayatını kaybetti. Mikail Tolukan(12) ile Kerem Tolukan( 2 ) ağır yaralandı. Yaralı çocuklar hastanelerde tedavi altına alındıktan sonra Mikail Tolukan Ankara'ya sevkedildi.
Bilimsel olarak herhangi bir durumun hızını en yavaş hareket eden belirliyorsa.Bu ülkenin gelişmişlik düzeyini de yaşanan bu var olma mücadelesindeki ilkellik belirliyor.Ah güzel ülkem ah!
''Doğada Tek Başına ''programını yapan Serdar Kılıç tv.de depremzedelerin nasıl hayatta kalabileceğini anlatıyor. İsterseniz aşağıdaki bağlantıdan videoyu seyredebilirsiniz.Biz bu ülkede ne kadar tek başına ,kimsesiziz(http://video.cnnturk.com/2011/haber/10/26/soguktan-nasil-korunuruz)
-10 derecede çadırda yaşanabileceğini düşünen zekaysa, vicdan nerede?tabii yaa..eskileriyle (güya yardım)beraber vicdanından da kurtuldu insan Devlet, depremzedelere yaşadıkları yerde çözüm bulmayınca , başka şehirlere göç ettirerek ve parça parça yardım ettirerek toplumun günahını yıkama aşamasındayken .Şimdi çadır alevleriyle can kokusu yayıldı dört bir yana bunun hesabı da bu dünyada sorulmazsa...Anla ey insan sen kimseye minnettar olmak zorunda değilsin.Daha kaç kere ateşle ,suyla,toprakla,havayla sınanacaksın.

TAHRİF VE TAHRİP EDİLİYOR HAYATLARIMIZ - 2 (Mahmut Ayaz)

2011-11-06T17:45:00.002+02:00

"Dünyanın en yoksul insanı, paradan başka hiçbir şeyi olmayandır."

Schopenhaur

Evet Arkadaşım, sürekli ve çok konuşan kalabalıklar arasından her gün biraz daha geri çekilirken, suskunluğu bir erdem saydım. Birbirine sırtını dönerek, sürekli ve hep çok ve boş konuşan hoyrat kalabalıklar içerisinde sessizlik onur, suskunluk erdem değil de nedir? Ah Arkadaşım, susarak, sessizliğe sığınarak kirlenmemeğe çalıştım. Ama yenilmiştim. Sustukça, sessizliğe boğuldukça yenilmiştim. Her şeyin çürüdüğü, koktuğu, kokuştuğu bir dünyada ben, içinde güzel bir ütopya yaşayan ve yaşatan sürgün bir zenciydim.

Bir kenti daha terk ediyorum ardımda yangınlar çıkararak. Sevgilerin, dostlukların, ilgilerin, ilişkilerin, sohbetlerin, sözcüklerin, bakışların, dokunuşların, duyguların, düşüncelerin, dışavurumların meta ve metal olduğu bu alışveriş pazarında, içimde inatla, ısrarla, kıskançlıkla koruduğum incinmiş ve küskün çocuğu alıp kaçıyorum bilinmeyen diyarlara. Hoşça kal iğdiş edilmiş ilişkilerin kokuşmuş ve cüzamlı kenti. Hoşça kal kirlenmişliğim, incinmişliğim, inceliksiz ve içtenliksiz ilişkilerim, kalabalıklar ortasında üryan kalmışlığım. Yüzüme birer birer kapanan soğuk kapılar, değişen kimlikler ve adresler hoşça kal. Hoşça kal yıkıcı ve tüketen yalnızlığım. Hoşça kal anlamsız yaşantı, hoşça kal.

* * *

Belki de boş ve boşuna -gereksiz- bir anekdot; Bugün, etoburların, adına bayram dedikleri, dinsel ritüellerle şenlik havasında kutlanan geleneksel hayvan boğazlama, kan akıtma, katliam günüydü. İdeolojik ve sosyo-psikolojik analizler ve yorumlar boşuna. Yargısız infazların olağan sayıldığı, hatta kanıksandığı, hatta alkışlarla desteklendiği bir ortamda neye yarar ki! Her alanda ve her türlü vahşet, aralıksız sürüyor işte! Kitaplarım, kasetlerim, sigaram, kül tablam, yatağım, hüzünlü şarkılarım, hepsi, sığındığım bu kutu gibi dört duvar arasında, benimle bütünleşerek anılarla, acılarla, ayrılıklarla eskiyor.

Hep yalnızlık deyip duruyorum, hep yalnızlıktan şikâyet ediyorum ama yalnızlıktan garip bir haz aldığımı da itiraf etmeliyim. Ve yine itiraf etmeliyim ki, çoğu zaman bir insan sıcaklığını özlemiyor değilim. Evet Arkadaşım, her şeye karşın, insan insana muhtaç ve mecburdur. Hep sevgi kaybediyor ama yine de muhtaç ve mecburuz insana. Evet, insanların sevinçleri sevinç, mutlulukları mutluluk, dostlukları dostluk değil, ama yine de mecbur ve muhtacız insana. Eksiklikler, yarımlıklar, yanlışlıklar tufanında yürekler kırılmış birer dal, mevsimsiz yaprak döken birer ağaç. Şarkılardaki bunca keder, bunca hüzün, bunca özlem boşuna değil! Üstat Sadi'nin dediği gibi;"Dünyada kedersiz insan yoktur, varsa insan değildir." Herkesin kanayan bir şarkısı vardır Arkadaşım!

Heykeller niye yapılır Arkadaşım? Hep ölülerin heykelleri yapılır da, dirilerin, yaşayanların heykelleri genellikle yapılmaz. Ölülerin boşluğunu doldurmak için - ve kendilerince daha başka bir sürü nedenle - heykellerini dikiyorlar. Oysa sadece ölülerin değil, dirilerin de boşluğu yaşanıyor! İnsanlar neden dirilerin, yaşayanların boşluğunu yaşamazlar, ya da yaşarlar da, ölmelerini beklerler? Evet Arkadaşım, ben de senin heykellerini yapıyorum. Bir insanı heykeliyle yürekte yaşatmak ne kadar zor, ne kadar acı, bilemezsin!

Gözlerini, gözlerinin kanlı birer hançer gibi bir ömür boyu can dostu olan ıslak kirpiklerini, ille de, içine dünyayı sığdırdığın gözbebeklerini ne çok özledim, bilemezsin! Sözlere değil, gözlere ne denli önem verdiğimi bilirsin Arkadaşım. Gözlerin bebeğine birazcık dikkatlice bakılınca, yüreğin tüm mahremiyetiyle apaçık ortada olduğu görülür, bilirsin.

Nefesin ilkbahar, gözlerin menekşe, dudakların açelya, saçların nergis, yanakların begonyaydı. Gözlerinde hüzünlü bir suskunluk, sesinde derin bir ıssızlık hüküm sürüyor(du). Hangi sözü denediysen, bir kristal vazo gibi düşüp paramparça oldu. Yalnızlık ve mutsuzluk gözbebeklerine çöreklenmişti bir kere. Gözbebeklerindeki incelikli kederi görmediğimi, anlamadığımı mı sanıyorsun! O hep susan gözlerindeki hüznün rengini, kirpiklerine asılı kalan uçurumların derinliğini en iyi ben bilmez miyim Arkadaşım!?

Yürekler ayrılıklara ne çabuk alışıyor Arkadaşım! Ayrılıklarsa, zamanın hükmüne uyarak durmadan çoğalıyor. Ayrılıklar arttıkça, insanlar (çirkinleşerek) azalıyor, yalnızlıklar (güzelleşerek) çoğalıyor. Herkes birbirini yitirdikçe, erdemini de yitiriyor. Oysa yine de, bu sağırlar, körler ve dilsizler özerk cumhuriyetinde herkes üç maymunu oynamaya devam ediyor. Yitirdiklerinin yokluğu arttıkça, her geçen gün azalan onurlarını gizledikleri yüzleri aynalarla karşılaşınca, yüzleriyle yüz yüze gelince ağlıyorlar sadece. Kederleri şiirlerde, sevinçleri alkole bulanmış gece sefalarında yaşayan bu insanlar, gerçekleri sadece aynalarda bulurlar ve ağlarlar. Bir damla bile akmayan gözlerinde taşıdıkları utançla ağlarlar. Ağlamayı da hak etmek gerekmez mi Arkadaşım?!

* * *

Mektuplarımın bir kısmı PTT'nin azizliğine uğrayarak postada kayboldu, kaybolmayanlarsa birer birer geri döndü gittiği yerlerden. Kimliklerle birlikte adresler de değişmiş Arkadaşım! Oysa o kimliklerle ve o adreslerde ne zorlu umutlar paylaşılmış, nerede olursak olalım en zor günlerimizde yine sesimizi sesimize katacağımıza dair ne sözler verilmişti! O insanlar ki, sesimizi sesimize katardık, deli ırmaklar gibi coşkuyla okyanuslara akardık; yoksulluğumuzla birlikte her şeyimizi paylaşırdık. Şimdiyse o yatlı-katlı, yazlıklı, Toyotalı, borsalı, repolu dostlarla sadece aynı göğü paylaşıyoruz. Buruk bir merhabanın altındaki anıları bile paylaşamıyoruz! Anılar ki, hayatımdan kaçışan dostlarımın ayak izleriyle doludur. Anılar, hayatlarımızdaki dipnotlar mıdır Arkadaşım?

Ne güzel bir şiirdir bu

2011-11-05T19:56:00.000+02:00

aşksız ve paramparçaydı yaşam
bir inancın yüceliğinde buldum seni
bir kavganın... güzelliğinde sevdim.
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!

aşk demişti yaşamın bütün ustaları
aşk ile sevmek bir güzelliği
ve dövüşebilmek o güzellik uğruna.
işte yüzünde badem çiçekleri
saçlarında gülen toprak ve ilkbahar.
sen misin seni sevdiğim o kavga,
sen o kavganın güzelliği misin yoksa...

bir inancın yüceliğinde buldum seni
bir kavganın güzelliğinde sevdim.
bin kez budadılar körpe dallarımızı
bin kez kırdılar.
yine çiçekteyiz işte yine meyvedeyiz
bin kez korkuya boğdular zamanı
bin kez ölümlediler
yine doğumdayız işte, yine sevinçteyiz.
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!

geçtiğimiz o ilk nehirlerden beri
suyun ayakları olmuştur ayaklarımız
ellerimiz, taşın ve toprağın elleri.
yağmura susamış sabahlarda çoğalırdık
törenlerle dikilirdik burçlarınıza.
türküler söylerdik hep aynı telden
aynı sesten, aynı yürekten
dağlara biz verirdik morluğunu,
henüz böyle yağmalanmamıştı gençliğimiz...

ne gün batışı ölümlerin üzüncüne
ne tan atışı doğumların sevincine
ey bir elinde mezarcılar yaratan,
bir elinde ebeler koşturan doğa
bu seslenişimiz yalnızca sana
yaşamasına yaşıyoruz ya güzelliğini
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!

saraylar saltanatlar çöker
kan susar birgün
zulüm biter.
menekşelerde açılır üstümüzde
leylaklarda güler.
bugünlerden geriye,
bir yarına gidenler kalır
bir de yarınlar için direnenler...

şiirler doğacak kıvamda yine
duygular yeniden yağacak kıvamda.
ve yürek,
imgelerin en ulaşılmaz doruğunda.
ey herşey bitti diyenler
korkunun sofrasında yılgınlık yiyenler.
ne kırlarda direnen çiçekler
ne kentlerde devleşen öfkeler
henüz elveda demediler.
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!
ADNAN YÜCEL

Bugün doğum günüm...

2011-10-30T21:44:00.004+02:00

“Yarın…
Yine yarın…
Yine yarın…
Sürüklenip gidiyor böyle bu boş yaşam
Kayıtlı zamanın son hecesine kadar
Dünlerimiz ise, onca budalaya ışık tutup
Toprak altına giden yolu gösterdi, o kadar
Sön artık, hadi sön, ömrü kısa kandil
Yaşam dediğin yürüyen bir gölge
Bir garip oyuncu
Bir hışım sahnede dolanıp boy gösteriyor
Sonra haber çıkmıyor zavallıdan
Yaşam, bir masal kaçığın birinin anlattığı
Şamata ve öfke dolu baştan başa
Hiç bir anlamı yok”
William Shakespeare.

2011-10-28T01:49:00.001+03:00

Bir yolun varsa gidilecek sona bırakma
Bir sözün varsa dilden yüreğe hiç susma
Görmen gerekiyorsa birini git yanına
Okşaman gereken bir yürek varsa esirgeme elini
Hayat çok zalim
An gelir
Elini gözünü yolunu yüreğini alır senden
O zaman istesende
Dokunamaz
Göremez
Gidemez
Söyleyemez olursun

Can Yücel

Mutlulukla ıslansa dünya...

2011-10-10T17:54:00.000+03:00

Bir sonsuz yağmur yağsa
Mutlulukla ıslansa dünya

Odalar üzgün durmasa
Ayrılığa kapanmasa kapılar

Hep yanıtı yasaklanmış sorular sordular
O masal ülkesinin kapılarını zorladılar

Çıkıp gelse anılardan o gencecik ermişler
Savrulup ta gittiler kaç kez rüzgar rüzgar

Bir sonsuz yağmur yağsa
Mutlulukla ıslansa dünya

Odalar üzgün durmasa
Ayrılığa kapanmasa kapılar

Hep yanıtı yasaklanmış sorular sordular
O masal ülkesinin kapılarını zorladılar

Utancından günden güne kibarlaşan şu açlık
Bir gün olsun inip te aralarına katılmadık

Korktuk neden korktuğumuzu bilmeden
Gizli raporlardan vergi iadelerinden

Söz : Şükrü Erbaş
Müzik : Mazhar Alanson

......

2011-10-09T02:08:00.002+03:00

Belki de insan sevilmekten çok anlaşılmayı istiyordu..

(...George orwell)

..........

2011-10-02T02:53:00.001+03:00

Azla avunmaya alıştık
Ne yapalım paramız yoksa
Şarabımız bitince yağmura çıkarız
Kim güzelleşmiyor öpüşünce.
...
Ahmet OKTAY

Bir garip Eylül hüznü....

2011-09-26T15:27:00.001+03:00

Kubat & Yasmin Levy - İnce İnce the_youngboys

................

2011-09-21T23:43:00.001+03:00

İĞRETİ GÜLÜŞLER YİTİRİLEN DÜŞLER (BU MUYDU ULAN HAYATINIZ!)

2011-09-19T00:25:00.000+03:00

“…aşklarınız hep kaçamak ve gizli, gülüşleriniz hep kanamalı
sevişmeleriniz hep yarım yamalak, acılı ve acele
bir yatakta iki beden, bir dudakta iki yalan olmak aşk değildir
kirlenen yüreklerde aşklara ve düşlere yer yoktur
bu yüzden hep yalnızlaşıyor, bu yüzden hep kanıyorsunuz
... yanlışlığınız ömrünüz, ömrünüz yalnızlığınızdır
yanlışlıklar, yanılgılar, yalnızlıklar tufanında
hovardaca harcanan onursuz hayatlar...”
Mahmut AYAZ

Ada

2011-09-19T00:23:00.000+03:00

denizi anlamak derinliğini maviliğinde hissetmek midir ?
başkalarını incitmeden iradeni kullanabilmek mi özgürlük?
yok olmaya yüz tutanın yokluğunu yitirdiğimizde mi anlayacağız?
kıymetini bilmediğimiz şeye başkalarının kıymet vermesi onun kıymetsizliği mi?
herşeyi değiştirebileceğimizi biliyor muyuz?
dünyayı güzellik kurtaracak '' sevgi güzellik ister güzellik emek ''

dünyayı kurtaracak güzellik uğruna harcadığımız emek,,,
alıntıdır

Eylül

2011-09-16T22:09:00.003+03:00

gülleri soldurarak
duyurdu bu yıl kendini
Böyle olacağını bile bile
şaşırttı bizi yinede

Daha bir demet kır çiçeği
alıp koymadık vazoya
Güller mi unutturdu bize sevinci
yoksa aşındırdık mı kimi duyguları

Şöyle bir akşam
söyleşemedik dostlarla
erkenden kapandı perdeler
yorgun muydu çocuklar da

Her gün yağmalanan
talan edilen sevincimiz
kurudu galiba büsbütün
su yürümüyor dallara

Ama kırpıntı, bir küçük
uç uç böceğinin her nasılsa
konuvermesi balkona
uyarıyor bizi irkilterek

Bu kahrolası tarraka
bitecek gibi değil sokaklarda
Çekip kapıyı çıkmak en iyisi
dalmak caddelere, varoşlara

Belki o zaman eylül
şaşırtmayacak bizi
bulup çıkaracağız çünkü
evrenin öteki yüzünü
AHMET TELLİ

12/9/2011 - EYLÜL

2011-09-13T01:17:00.001+03:00

Geceydi artık yaşam,

Yaşanacak ne varsa,

Karanlıkta yaşanacaktı,

Ne sevdalar yanacak,

Ne özgürlük ateşleri,

Tutuşturulacaktı.

Tüm limanlar,

Kapanmıştı artık,

Umut yüklü gemiler,

Yanaşamayacaktı,

Hiçbir gülüş,

Aydınlatamazdı cinayetleri,

Hep faili meçhul kalacaktı.

Darağaçları ormanında,

Sadece düşler uçurulacaktı.

Ve düşler,

Hangi uçurtmanın kanadına tutunursa,

Vurulacak, vurulacaktı.

Eylül Hiç Bitmedi.........

S.GÜNER

Tanıklıklardan

2011-09-10T22:19:00.002+03:00

girdiler kapılardan
girdiler pencerelerden
mektuplardan kitaplardan telefonlardan
girdiler kirlettiler ve gecemizi
girdiler ağrıttılar ve gündüzümüzü
işimize saygımızı
Ölümüze acımızı
sayrı yatağımızı
Özlemlere sevgilere sular gibi akışımızı
kıyımlara kıranlara türkü türkü bakışımızı
göz gözelik
diz dizelik
şu hancı dünyamızı
girdiler
kirlettiler
insan onurumuzu
insan yüzü güzeldir
çirkindi bunlarınki
insan yüzü sıcaktır
soğuktu bunlarınki
elleri el değildi
eli andırıyordu
gözleri göz gibiydi
bakışsızdılar
göğse benzer bir kafesti taşıdıkları
içinde yürek yoktu
kapıların arkasında emeklememiş
beşiklere belenmemişlerdi karda tipide
ev dediğin duvar kapı pencere
saygıya gerek yoktu
girdiler aksam sofralarında evlerimize
yoksul sabah çaylarında girdiler
girdiler öpüşürken kuytuda
okşarken saclarını çocuğumuzun
avutmaya çalışırken acılımızı
duyumsarken sevincini insan oluşumuzun
girdiler bağlarken mektubumuzu
dertleşirken kapısında kırkıncı odamızın
girdiler evlerimize

en ağrıtan yerinde bir özlem türküsünün
bunalmış bir kahkahanın orta yerinde
taş gibi yorgunluğunda bir güzelim düşün
Ölümcül sayrılıkta umarsız yalnızlıkta
kağıttan kayıklar yüzdürürken geçmiş sularımızda
uçurtmalar salarken umut göklerimize
kucaklarken dostlarımızı telefonlarda
girdiler evlerimize

çirkindiler
korkaktılar
yarınsızdılar
geldiler itilerek
girdiler irkilerek
kararttılar gecemizi
Isırdılar karanlıkta
kanattılar türkümüzü
kırdılar çiçekli dallarımızı
tükürdüler içine ekmeğimizin
ağrıttılar ağrımızı
ağrıttılar vatan vatan
ağrıttılar dünya dünya
ve çekip gittiler
kanlı izler bırakarak
göğümüzün merdivenlerinde

yoktu yarınları onların
çünkü onlar
suç taşıyan sandık gibi
karanlıktılar

Hasan Hüseyin Korkmazgil

SOL ELİM

2011-09-06T14:44:00.000+03:00

Sarhoş oldum da
Seni hatırladım yine;
Sol elim,
Acemi elim,
Zavallı elim!

Orhan Veli KANIK

Aynur Doğan Akşam Olur Karanlığa Kalırsın

ŞİMDİ DENİZ KIYISINDA

2011-09-04T14:43:00.003+03:00

Şimdi deniz kıyısında bir çocuk / tuz kokulu
Büyür çığlık çığlık ve dalga dalga
Akşamla siner hüzün denizde öğrendiği hayatına
Rüzgar alır götürür
Gelinlik kızlar gibi ışıklı limanlara

Şimdi deniz kıyısında çocuğum bir geminin
Büyülü bir kutsallıkla geçişinde boğazdan
Martıların kanatlarında hiç sönmeyen gözlerinde balıkçıların

Şimdi deniz kıyısında bir çocuk deli diyorlar
Ne rüzgar üşütür onu ne ürkütür yıldızlar
Şimdi deniz kıyısında kıyısında başucunda hayatının bir çocuk

Şimdi deniz kıyısında geçiyor geçiyor günler
Deniz siliyor herşeyi bu kıyıda
Hayat kalıyor ağabey ve sular çürümeden

Şimdi deniz kıyısında uzanmışım kumlara
Başımda bir bulut ay görümlük
Tadımlık duyumluk bu koca evren
İnsan ne kadar küçük

Şimdi tüm kıyılarında hayatın / tuz kokulu çocuklar
Karışıp denizin çığlıklarına soluk soluğa
Ömrümüzün kanseri / geçiyor günler

Şiir:Haldun Çağlayan

Yeniden...

2011-09-03T21:51:00.001+03:00

yeniden doğup eline günün
yeniden duyup adını gülün
yeniden başlamalı
yeniden anlamalı
yeniden dinlemeli
o yiten türküleri
dağılır gider kara bir bulut
dokununca bir dost eli

nerede tükettin türkülerini
yanıyor işte ışık o serin dost odalarında
aç kapını çık eskisi gibi
yolunu gözlemesin
kıyıda zeytin ağaçları
yeniden yürü tozlu yollara
yeniden uyan o sabahlara
yeniden …
açılır dost kucağı
açılır sevgi gülü
açılınca yeniden o büyük eski kapı

dağılır gider kara bir bulut
dokununca bir dost eli

**

Öyle bir gülümse ki....

2011-09-02T22:21:00.000+03:00

Öyle bir gülümse ki
Gülüşün tutuklansın
Bakışın yasaklansın
Dağlar dağ olmaktan utansın

Gülersen
Mardin'de Deyrul Zeferan'da vaftiz olur bütün çocuklar
Fırat Diclesine kavuşur
Şatt-ül Arap çöl olur
Gülersen
Ağrı'da İshak Paşa Sarayının gölgesinde
Ahmed-e Xani mezarında gülümser
Gülersen
Iğdır'da meşeli bir kayısı ağacı çiçek açar
Açar bahçesinde gülleri annemin
Gülersen
Erzurum'a bahar gelir
Mardin kapı şen olur
Gülersen
Xece Siyabend'e kavuşur yıkılır Nemrut'lar
Gülersen
Annemin gözbebeklerinde ülkemde güler.
ÖYLE BİR GÜLÜMSE Kİ/CEVDET BAĞCA kaosdeniz

Hüzn-ü kâr

2011-09-02T21:43:00.000+03:00

Mevsim hüzn-ü kâr
Unutulmayanlar
Artık sonbahar

Bayram Benim Neyime...

2011-08-30T14:16:00.000+03:00

Ne bayramları sevdim nede bu maskeli balodaki bayramlaşmaları. Tel örgülerle kuşatılmış hayatlarla, beyni örümceklenmiş yığınlarla, hiç bitmeyen yalanlarla neyin bayramı kutlanırdı hiç anlamadım.
İliklerine kadar çözülmüş beynine hapsedilmiş insanlar,senenin bazı günleri sevinsinler , semirsinler daha güzel sömürelim,diye ağızlarından salyaları aka aka bakan egemenler kutlasın bayramları.
Dünyayı (göl tanımlamaya yetmedi) kan okyanusuna çevirenler,bayram sabahı Iraklı çocuklara bombalı şeker vermeye gidecekler,Lübnan’da misket bombaları toplayacak çocuklar şeker yerine.Çaldıklarıyla iftihar çadırları kurup, tezgahını kutsayanlar kutlasınlar bayramlarını.
Bu yıl yine Kara Kıta da yaklaşık beş yüz bin çocuk ölecek açlıktan,bir milyar aç insanıyla kutsayacak,çocuk ölüler, bayram kutladığınız dünyayı.
Bin yıllık yalanlarını dinleyeceksiniz yine anlatanların,bayramlar barışa kardeşliğe ayrılan zamanlardır diyecekler,sizi sakinleştirip kardeş kardeş boğazınızdaki lokmayı çekmeye devam edecekler.Oysa barış ve kardeşlik bazı dönemler anımsanacak bir değer değildi,olması gereken yaşama biçimiydi.
Bunca acıya yoksulluğa kana ve pusuda hain namluya çevirin yüzünüzü ve bayram ne işe yarar,ne kadar da kutlanılasıdır anlayın.
Sokaklarında on binlerce aç çocuk yaşayan, doğamamış çocuklarının bile emperyal sermayeye dolar dolar borçlu olduğu,egemenliğini uluslar arası sermayeye teslim etmiş bir ülkede yaşıyoruz.Dünyanın bir yarısı açlıkla pençeleşiyor.İnançlarını kullanarak insanlara prangalar takılıyor.Bir gecede köylerini yakıp yıkıp kentlerin varoşlarına sürülüyor milyonlar.
Açlıkla, kanla terbiye edilen büyük insanlığa, yine efendilerinin hediyesidir bayramlar.
Kutlayın kutlayın, kutsayın efendiler.

S.Güner

Aziz Nesin'den

2011-08-27T14:19:00.002+03:00

Aziz Nesin'in ''köpek olmayalım ''dediği için hapis ve sürgün olması.Bursa sürgününde Bursa Ulu Cami'de Kur'an Kursu vermesi üzerine derleme bir yazı....

yıl 1948... abd’nin ‘truman doktrini’ ile savaş sonrası dünyanın paylaşımına nizamat verdiği günler... marshall yardımından daha fazla pay kapmak için, ülkemizde çok büyük bir ‘komünizm tehlikesi’ olduğu savı şişirilir. kasabın bıçağına boynunu uzatan b...ir koyun gibi, amerikan dümbüklüğü her yeri işgal etmiş durumdadır. dönemin cumhuriyet gazetesi, ‘amerika’nın hudutları türkiye’den geçer’ şeklinde bir manşetle çıkmıştır.
sabahattin ali ve aziz nesin, markopaşa adlı siyasi mizah dergisi çıkarmaktadırlar.
aziz nesin, amerikan emperyalizmine karşı halkı uyandırmak için ‘nereye gidiyoruz’ adlı bir broşür hazırlamaya karar verir. dönemin iktidarı, aziz nesin’i etkisizleştirmek için fırsat kollamaktadır. bu broşürün hazırlandığını haber alınca harekete geçerler. polis matbaayı basar. ön yüzü basılmış, arka yüzü basılmamış 11 bin nüsha broşüre el konulur. aziz nesin de gözaltına alınır. dönemin işkenceciliği ile maruf emniyet müdürü tarafından sorgulanır. sorular size tanıdık gelecektir. ilk soru, “niçin yazdın bu broşürü?” şeklindedir.
nesin, cumhuriyet gazetesindeki başlığın ulusal onuruna dokunduğunu, o yüzden halkı uyarmak isteği ile yazdığını açıklar.
müdür, “yani rus köpeği mi olalım?” diye hiddetle bağırdığında nesin, “evvela köpek olmayalım!” der ve hapse tıkılır. 22 yıl hapis isteği ile yargılanmaya başlar. dönemin yasasına göre ‘yayın yoluyla işlenmiş’ suçun oluşması için o yayının en az iki kişi tarafından okunmuş olması gerekir. bırakın yayımlanmayı, henüz tümü basılmamış kitabı okuyan (!) bir yalancı tanık bulunur. diğeri için kimseyi bulamayınca, akıllarına kitabın dizgisini yapan mürettip gelir. dizgi yaptığına göre mutlaka okumuş olmalıdır diye düşünülür. balkan muhaciri bir amcadır dizgici... hâkim gayet emin bir tavırla sorar:
- okudun değil mi kitabı?
dizgici cevaplar:
- hayır, okumadım hâkim bey!
hâkim hiddetlenmiştir.
- sen dizgisini yapmadın mı? okumadan nasıl dizersin be adam?!!
mürettip şaşkın bir edayla ve yöresel aksanıyla cevaplar:
- ben dizdiğim bütün kitapları okusaydım, şimdiye profesör olurdum be hâkimim!
buna rağmen saçma sapan bir bilirkişi raporuyla suçun oluşmuş olduğuna karar verilerek 10 ay hapis ve sonrasında bursa’ya sürgün cezası alır nesin... o ceza maddesi, sonraları anti-demokratik bulunarak kaldırılmıştır. işte böyle bir ceza maddesiyle aziz nesin’in yıllar süren hapislik ve sürgün günleri başlamıştır. yuvası dağılan, çocukları perişan olan aziz nesin, yıllar sonra bu zulmü, ‘bir sürgünün anıları’ adıyla kitaplaştırır.Tarihte nesin’i yargılayan hâkimin adını bilen yoktur. tek parti dönemine hayır dua eden, akıl ve ruh sağlığı yerinde tek insan evladı bulamazsınız. dönemin işkenceci müdürleri, yalancı tanıkları, işbirlikçileri, hırsızları, uğursuzları, bilirkişileri, tarihimizin lanetliler bahçesine gömüldüler çoktan...
aziz nesin’in bu kitabı 40’ın üzerinde baskı yaptı, 20’nin üzerinde yabancı dile çevrildi. büyük usta, kendisine bu muameleyi reva görenleri soytarı etti. üzerinde kimsesiz çocukların top oynadığı bir bahçede, olan bitene acı acı gülümsemeye devam ediyor hâlâ... tarih göstermiştir ki “karınca kanat takınca, zevali yakındır.”

Oğlu Ateş Nesin’in belirttiğine göre Aziz Nesin’in babası "dini bütün, II. Abdülhamit hayranı,." Nitekim Aziz Nesin’in Ben de Çocuktum adlı eserinde anne-babasının geleneksel dindarlığının izlerini sürmek mümkündür. Bir Sürgünün Anıları kitabının Kur’an Dersi başlıklı yazısında Aziz Nesin, para kazanmak için önce İngilizce dersi vermek istediğini ama bir kitapçının Osmanlıca dersi verecek olursa daha fazla rağbet göreceğini söyleyince fikir değiştirdiğini söyler.
Parasızlık nelere kadir!
seftalisi var yiyemessin
pamuklusu var giyemessin
cepte metelik nanay
dön sinanay sinanay

Kitapçı vitrinine “Eski Türkçe ders verilir” ilanının asılmasından bir hafta sonra Kur’an öğrenmek için dokuzla on üç yaş arasında dört öğrenci müracaat eder. Çocuklardan birinin babası Aziz Nesin’i Kur’an’da sorguya çeker: “Adam, çocuğunu göndermeden önce beni Kur’an’dan bir sınava çekti. Vaktiyle hafız olmamın bir zaman gelip yararını göreceğimi hiç ummamıştım. Kur’an öğrencileri birken iki, ikiyken sekiz oldu.”
Bursa Ulucami’de Aziz Nesin’den Kur’an dersleri
Her sabah Ulucami’de talebelerine Kur’an dersleri veren yazar.Bir sabah Ulucami’de öğrencilerini bekler ama hiçbiri gelmez. Ertesi gün de bekler, yine hiçbir öğrenci ortalarda gözükmez. “Bir daha öğrencilerim gelmedi. Sonradan öğrendim. Öğrencilerimden birinin babasına ‘oğlunuza kim Kur’an okutuyor, biliyor musunuz?’ diye sormuşlar. ‘Hafız Aziz!’ demiş. ‘Hafız mı? Ne hafızı? Tam hafızı bulmuşsunuz maşallah…’ Ne olduğumuzu anlatmışlar.”(yazı alıntı derleme olduğundan imla hataları vardır.)

2011-08-25T21:57:00.001+03:00

İnsan nasıl sevmeli ülkesini?
Düğünlerde sıkılan kurşunlarla çocuklar öldüğünde mesela...
Bir grup insan toplanıp üç-beş genci düşüncelerini açıkladıkları için linç etmeye kalktığında...
Gecekondu yıkımlarında yoksul bir adam,çocuğunu pencereden tek kolunda sarkıttığında...
Yalın ayak gezen çocukları hastayken,kapıcı gidip kendine son model bir cep telefonu aldığında...
Kızlarını sokağa çıktığı için kafasına kurşun sıkarak öldüren babalar,erkek kardeşler,taşra şehirlerinin hemen dışındaki otellerde başklarının kızlarıyla para verip seviştiğinde...
Bir öğretmen öğrencisini döverek öldürdüğünde...
Bilmedikleri bir dilde ezberledikleri dualarla adamlar,yaktıklarında çocukları...
Askerler,cezaevlerinde açlık grevi yapan kendi yaşlarındaki gençleri yakmaya,yıkmaya gönderildiklerinde ve yanık kızlar kameralara bağırdığında ertesi gün kimsenin sesi çıkmadığında...
Kadınlar sokaklarda sezonu açılmış av hayvanları gibi ürkek yürüdüklerinde,tecavüze uğradıklarında,katledildikleri nde...
Entellektüel görünümlü bir çift şehrin en havalı cafe'sinde kahvaltı ederken küçücük çocuklarını pataklayıp sonra kahvaltıya devam ettiklerinde...
Uzak Anadolu şehirlerinde,bir tüccar daha fazla para kazanacak diye çürük yapılıp depremde yıkılan yatılı okullarda çocuklar bir gecede onlarca sayıyla öldüğünde...
Bir cümleyi doğru kurmaktan aciz olacak kadar dilini bilmeyen cahiller söylediğiniz sözlerden dolayı sizi vatanhaini olmakla suçlayıp ardından ölüm tehditleri savurduğunda...
İnsan nasıl sevmeli ülkesini,o ülkeyi sevmek zorlaştığında...

‘Kederli bir mecburiyettir bir insanın ülkesini sevmesi. Belki bunca haksızlık edilmiş bir halka, ‘ Bir de ben haksızlık etmeyeyim’ diyedir.Ya da çok dayak yediği için arsızlaşmış, hissizleşmiş bir çocuğa duyduğumuz merhametle seviyoruz bu ülkeyi. Dünyada başka bir yer görmeden bile, bunca tuhaflığın başka bir yerde olmayacağına kesinkes inanmamız, çürük bir gülüşle hep bunu tekrar etmemiz bundandır herhalde; ancak garip ve anlaşılmaz bularak affedebiliyoruz bu toprakları, bu toprakların durmadan yorulmadan her gün bize gösterdiklerini.’

Ece Temelkuran

2011-08-25T02:40:00.000+03:00

"Sen bir rota çizmiş olsan da kesinkes, yolun hep bir planı vardır senin hakkında. Yolları yolculuk, yola çıkanı yolcu yapan budur. Aldanmazsan, kapılmaz ve yanılmazsan varamazsın yolun gideceği yere. Yolculuğun gizi budur: Kaybetmezsen yolunu bulamazsın aslında.
Bir soru'n olmalı mutlaka. O soruyu sormalısın, kimsenin anlamadığı bir dilde konuşan ve hep aynı cümleyi tekrar eden bir derviş gibi döne döne aynı soruyu sormalısın. Cevap, başlangıçta tahmin ettiğinden ne kadar uzakta ise gerçeğe o kadar yakındır. Sarsılmamışsan, soru'nu kaybetmekten korkmuşsan, hiçbir yere gitmemişsindir aslında.
Düzenin bozulmalı. Evden çıkmak budur aslında. Yolculuk, bir düşmek ve kalkmak meselesidir. Eve yaralarla dönülmüyorsa hiç gidilmemiştir...
Sadece uzaklardan gelenler bilirler evlerinin kokusunu. Yollara, evlerimizi anlamak için çıkılır. Fakat yolda bulduğun cevaplar eve geldiğinde, yakalanmış kelebeğin renklerinin sönmesi gibi parça parça dağılır. Yola ait cümleler, yazıktır ki hep yolda kalır. Onlar, yolun cevaplarıdır. Döndüğünde anlatacağın hep biraz renksiz bir hikayedir. Cevaplar, suyun altında çok renkli görünen ama sudan çıkıp kuruduğunda renkleri sönen çakıl taşları gibidir. Bu, sana böyle gelir. Oysa yeni çocukların yeni yollara çıkması için o çakıl taşlarını getirmek, sözün büyülü suyuyla yeniden ıslatmak, renklerini yeniden canlandırmak gerekir.
Göz doyar mı? Ne kadar görse, doyar? Bazı gözlerin ne görse öğüten bir bakışı vardır; doymaz kapanana kadar. Akıl kaç soruyu cevapladığında soru sormaz artık? Belki akıl, cevapladıkça çoğaltır soruları. Kaç yüz gördüğünde görmüş olursun bütün yüzleri? Kaç tanışma sona erdirir şaşırmayı? Göğüs ne zaman sonuna kadar dolmuş olur aldığı nefeslerden? Son nefesini verdiğinde mi?..
Bazısı insanların, durulmadan ölür. Kimisi yosun tutmaz hiç. Dünya ve insanlık, o insanların hayalleriyle iyileşir."

Ece Temelkuran-Biz Burada Devrim Yapıyoruz Sinyorita

Hikaye

2011-08-21T12:45:00.001+03:00

Şiirin Erkeklerinde Yalnızlık ve Erillik Üzerine Bir Deneme" - Betül Tarıman

2011-08-19T13:52:00.004+03:00

KAYIP BİR ADA
Aristoteles'e göre kadın, "bazı özellikler kendisinde eksik olduğu için" kadındır. St. Tomas'a göre, "kusurlu erkektir". Freud kadını, kişiliksiz bir hadım olarak tanımlar. İncil, Havva'nın, Adem'in kemiklerinden yapıldığını söyler. Havva, kışkırtıcı, kötü kadın; Meryem ise masum, bakiredir. Fransız yazar Benda'ya göre, "erkeğin gövdesi kadından ayrı olarak tek başına anlam taşır, oysa kadının gövdesi tek başına anlamsızdır… Erkek kendini kadınsız düşünebilir ama kadın asla". Kadın hakları, kadınlar tarafından talep edilmeyen, onlara verilmiş bir hak olarak sunulur. Fransız Devrimi'nin hazırlayıcılarından biri olan, tutsakları isyana kışkırtıyor gerekçesiyle oyunu yasaklanan Olympe de Gouges, devrim tarihi yazılırken hep unutulur. Osmanlı kadın hareketleri, hiç anılmaz. Almanya'da felsefe tarihinin Hildegard von Bingen ile başladığını söylemek nedense kimsenin işine gelmez. Sanat ve edebiyat sadece erkeklerin ilgi alanına girer. Kadının yaratıcılığı doğum ile sınırlıdır. Kadın, kendine özgü yaradılışından dolayı, iyi eş ve anne olabilir; ama iş hayatında bedensel güçsüzlüğü ve duygusal yönelimleri yüzünden, erkeklerin çalıştığı işlerde çalışamayabilir. Çünkü erkek bunu, en başından belirlemiştir. Bu, binlerce yıl öncesinden gelen bir süreçtir. Yerleşik hayata geçilmesiyle başlayan süreç, günümüzde de sancılı bir şekilde sürmektedir. Şimdiden geriye dönüp baktığımızda, erkeğin kendi yarattığı dil ve kavramları ile konuştuğuna, varlığını sürdürdüğüne tanık olunduğudur. Erkeğin kendi yarattığı dil ve kavramları ile konuşmasında, ödipal dönemin etkisinin büyük olduğu söylenebilir. Anneyi yücelten oğul, bir zaman sonra, ona duyduğu cinsel duygularla, babanın karşısında yer alır. Babayı rakip/düşman olarak gören oğlun bu tavrı uzun sürmez. Kendisinin duygularından dolayı cezalandırılacağını düşünen oğul, Yusuf Alper'in demesiyle, "hızla bu duygularını bilinçdışı çöplüğüne iter. Bu kaygı oğlanı babaya yaklaştırır, onun gibi bir baba olma yoluna girer. Annesi yasaktır. O duygular ayıptır, günahtır, toplumdışıdır. Böylece çocuğun superegosu gelişmiş; çocuk artık küçük adam olmuştur."(1)

Peki bu şekilde şekillenmiş bir dünyada, kadının yeri nedir? Bu noktadan kadına baktığımızda, kadın, kadını nasıl tanımlar? Deborah Tannen, "Dünden Bugüne, Erkekleri Dinlemek" başlıklı yazısında; "hâlâ izleyicileri kadınlar, gösteriyi ise erkekler oluşturuyor" der. Şair Fatma Nur ise, kadın gözüyle bir kadını, yani annesini seyyar bir lamba olarak tanımlar. Onun, "çok kızkardeşli akşamlarda / seyyar bir lambaydı annem odalarda" demesi de belki bundandır. Elbette, bu örnekleri olabildiğince çoğaltmak mümkün. Fakat çoğalttığımızda, bu tablo bizleri ürkütebilir. Bu ürkütücü gerçek karşısında insan, donup kalabilir. Erkeğin çıkar ve ilgi alanlarına hizmet eden bir dünyada, doğaldır ki hazırlanan anayasalarda, erkeklerden yana bir tutum sergilenir. Erkek merkezli bu dünyada, çoğunluk erkek mutlu, kadınsa mutsuzdur. Sanırım burada asıl tartışılması gereken de budur. Kadının mutlu olmadığı, sömürüldüğü bir dünyada, her şeyin paylaşılarak güzel olabileceği gerçeğinden yola çıkarak, erkeğin de mutlu olabileceğini söylemek mümkün değildir. Çoğunluk yazılan şiirlere baktığımızda, bu gözlemlenebilir. Yıldız Cıbıroğlu, Ahmet Cemal'in, "Kıyıda Yaşamak" adlı kitabı üzerine yazdığı yazıda, şunları söyler: "Tanrı yanılmıştı, erkek bedeni içinde kadın ruhunun gelişeceği bir kader yazmıştı roman kahramanına, anne, babanın yanlışlarını oğla ödetmişti. O zaman, Prometheus gibi Tanrı'ya başkaldırmak gerekmez miydi? Medyatik ve 'cıvıklaşmış' haber dışında, erkeklerin bu konudaki suskunlukları, dertlerinin üstüne bir perde gibi örtülmüş, örtüldükçe acısı derinleşmiştir. Kemikleşmiş yanlışlar yüzünden belki de bütün erkekler gizli yaralar almışlardır az ya da çok. Yazınımızda buna karşın ne yapıldı; erkek yazarlar yakın zamanlara kadar bu konunun ciddiliğiyle orantılı bir edebiyat eseri yarattılar mı?"

Ben kendi adıma, bu anlamda yazınımızda tek tük çalışmalar dışında bir şey yapıldığını sanmıyorum. Bu nedenle bu yazı ile burada, şiirimizde, erkek egemen söylem ve bunun altında yatan yalnızlık temasını sorgulamaya çalışacağım. Sorun belki de sistemin sorunu, yalnızlıksa hepimizin.

Tam da bu noktada, acı ve yalnızlıktan yola çıkarak, şiirin erkeklerinde erillik ve yalnızlık konusu akla gelebilir. Çünkü iktidar olan yalnızdır. İktidar olmak bunu gerektirir. Tabii ki bu da beraberinde, binlerce yıl sürecek yalnızlığı beraberinde getirir. Fakat bu, iki başlı bir yalnızlıktır. Bu iki başın bir ucu, kadını işaret eder. Ama daha önce bu alanda, kadınların binlerce yıldır yoksandığını söyleyerek. Çünkü çok değil, batı edebiyatı antolojilerinde bile kadın yazar ve şairlerinin adlarının geçmesi, ancak yirmi otuz yıl içinde olmuştur. Bu tabii ki, kadının daha önce yazmadığı anlamına gelmez. Olsa olsa, bu işin erkek tekelinde olduğunu gösterir bize. Bu nedenle de, kadının zayıflığı üzerine kurulu yaşadığımız dünyada, çoğunluk erkek edebiyatından söz edilebilir. Örneğin; Charletto Bronte, yazdığı şiirleri eleştirmesi için, Robert Shouthey'e gösterdiği zaman, şu cevabı almıştır: "Edebiyat bir kadının asıl işi olamaz, olmamalıdır da." Bu acı gerçek karşısında, insanın ürpermemesi mümkün değildir. Tarihsel süreç içerisinde kadınlar, nasıl bedenen güçsüzlüklerine, akılsızlıklarına inandırılmışlarsa, erkekler de güçlü ve üstün varlıklar olduklarına inandırılmışlardır. Bu yazın alanında da kendini göstermiş, erkekler bu alanda erillikleri ile biçimlenmiş yalnızlıkları ile rahatça dolaşma imkânı bulmuşlardır. Bu rahat dolanım içerisinde erkek şair aslında yalnızdır. Hüznü merkez edinen erkek şair, iyi şiirlere imza atmakla birlikte, ataerkil bakış açısıyla kadını, yazdığı şiirin içine hapsetmiş, kadın da erkeğin şiirinde yer almıştır. Bunu şimdi örneklerle, onlardan alıntıladığım dizelerle açımlamaya çalışacağım. İlk örnek Süreya Berfe'den. Berfe, "Kalfa" adlı şiirinde; "birbirine benzeyen devrimci kızlarla arası iyi değil / onları erkeksi ve fazla ukala buluyor / sevmiyor onların bayıldığı türkücüyü / kurdukları cümleleri yadırgıyor / çok sigara içtiklerinden / çok konuştuklarından yakınıyor" diyor. Burada, erkeğin güçsüz kadın ihtiyacı içerisinde olduğu savı gerçeklik kazanıyor. Erkek devrimci kızları fazla ukala buluyor, kurdukları cümleleri yadırgıyor. Çünkü kadının zayıflığı üzerine kurulu düzen bunu gerektirir; yani erkeğin tekelindeki kadını. Bunu da Oya Batum Menteşe şu sözleri ile açıklar; "Kadının zayıflığı üzerine kurulan sosyal yapılaşma, cinsiyete göre iş bölümü; yani kadının evde, erkeğin dış hayatta odaklaşması sonucunda, kaçınılmaz bir şekilde farklı erkek ve kadın kültürleri oluşmuştur. Erkeğin hâkim kültürünün içine, kadın hiçbir zaman girememiş, az da olsa girmeyi başaranlar 'erkeksi' olmakla suçlanmışlardır." Bu nedenle Turgut Uyar'ın şu dizeleri ilgi çekicidir. İşte Uyar'ın "Göğe Bakma Durağı" adlı şiirinden alıntıladığım dizeler; "Seni aldım bana ayırdım durma kendini hatırlat / Durma kendini hatırlat". Bu dizeler pek çok şeyin göstergesidir de aynı zamanda. Daha çok da belki, ezilen kadının, egemen kültürün simgesi erkeğin… Burada erkek, yani Turgut Uyar seçen durumunda, kadın da seçilen konumundadır. Çünkü kadının seçme lüksü yoktur. Kadın, erkek için güzel olmak, onun tarafından beğenilmek durumundadır. Bunu da sistemin bir parçası olarak yerine getirir. Erkek de egemenliğini sürdürür. İlhan Berk'in, "Ben Senin Krallığın Ülkene Yetiştim" adlı şiirindeki dizeleri bu anlamda önemlidir. Dizelerde, erkeğin yöneten konumda olduğu göze çarpar. Erkek kraldır. Kadınsa ülke. Hatta zenci. Beyaz adamın üstün olarak görüldüğü süreçte, zencinin ikinci sınıf vatandaş olarak görülmesi, bu anlamda yadırganmamalıdır. İşte İlhan Berk'ten alıntıladığım dizeler; "ben senin krallığın ülkene yetiştim /kaldım gölge tanımayan güzelliğinle" ya da "sen o çıktığım sularsın, zencim benim" demesi bundandır. Orhan Murat Arıburnu'ndan alıntıladığım şu dizelerde, bu nedenle burada ilgi çekicidir. Erkek, karar verme mercii tavrını sürdürür yine. Ona süslenen kadın, onun için gülsün, elbisenin darını erkek için giysin ya da giymesin istenir. Giyilecekse onun için giyilecek, zevkten çıldıracaksa o çıldıracaktır. Peki ya o ne yapacaktır? Muhtemelen tavrını değiştirmeyecek, yöneten tavrını sürdürecektir. İşte Orhan Murat Arıburnu'nun "Havva'nın Kızı" adlı şiirinden dizeler; "bacak bacak üstüne koyma / ortadan ayırma saçlarını / gülerken deli edersin / gülme / esvabın darını giyme / hele kapının önünde durup mehtaba karşı / elini elime verme". Ona Nevzat Çelik de "Anımsamak Kuşları" adlı şiirindeki şu dizeleri ile katılır; "ne mümkündü görmemek hissetmemek / incecik parmaklarında aşkla tüterdi / değer değmez dudaklara / bütün sigaralar erkekti". Aslında buradaki "bütün sigaralar erkekti" ifadesi çok şey ifade eder. Çünkü her şey gibi sigara da erkeklere mahsus bir şeydir. Öyle düşünülür. Erkek elinde sigara ile dolaşır, göze batmaz, ama ya kadın? Bununla birlikte, erkek tarafından zayıf görülmüş, güçsüzleştirilmiş kadın, onun gibi olarak ya da erkek gibi tavır sergileyerek, kendini güçlü kılmaya çalışır. Bu, çoğunluk alışıldık bir şey olarak karşımıza çıkar. Siyasete soyunmuş kadınların, kullandıkları beden dili, (erkeksi) bu anlamda önemlidir. Kadının yazdığı şiirde de, bu tarz yaklaşımlara bazı dizelerde rastlanılır. Kimi kez, kadınların farkında olmadan kullandıkları söyleme, "acemden gelme ipeklileriyle / övünen bir eksik etek, bir yarım akıl" dizeleriyle, Lale Müldür eklemlenebilir. Nazan Öncel'in bir şarkı sözünde, "sokarım politikana" demesi ise dikkat çekicidir. Ama her şeye rağmen yalnızlık… Metin Altıok'un, "Sarıl Bana" adlı şiirindeki şu dizelerde olduğu gibidir: "Bu yaşa geldim içimde bir çocuk hâlâ / sevgiler bekliyor sürekli senden. / insanın bir yanı nedense hep eksik / ve o eksiği tamamlayayım derken, / var olan aşınıyor azar azar zamanla. / anamın bıraktığı yerden sarıl bana". Çünkü erkek iktidarını oluştursa da yalnızdır. Her ne kadar iktidar bunu gerektirse de. Erkek, bunun bedelini ağır öder, dolayısıyla kadın da. Ve belki de binlerce yıldır süregelen çatışma da burada başlar. Çatışma; ama yalnızlıkla örülmüş bir çatışma. Bu yalnızlık ise Evler'in şairi Necatigil'in "Evler" şiirine şu şekilde yansır; "Yeni yeni tüterken ocakların dumanı / - kadın en büyük kuvvet erkeğin işinde - / Erkekleri kaçtı, kadınları kaçtı / Evler dilsiz şikâyet, kaçmışların peşinde" derken yalnızlığından, evlerin içindeki yalnızlıktan ve aslında erkeğin kadına olan ihtiyacından söz eder. Çünkü kadın erkeğe destek olmak için vardır. Onun arkasını toplayacak, işlerini kolaylaştıracak, özel kararlar vermesini sağlayacaktır. Bir anlamda, erkeğin varlığı kadına bağlıdır. Kadın ise, kendine öğretilmiş değerlerle, kendine güvensiz bir şekilde, erkeğinin peşinden gitmeyi kendine çoğunluk görev bilmiştir. Bu görev bilinci de, erkeğin varlığını sürdürmesinde, krallığını yaratmasında etkili olmuştur. Şiirin erkeklerinde erilliğin yoğun olarak gözlemlendiği şairlerden bir tanesi de Nazım Hikmet 'tir. Nazım Hikmet, "Mavi Gözlü Dev, Minnacık Kadın ve Hanımelleri" adlı şiirinde, kendini ya da kendi özelinde başka erkekleri, kadını da bulunduğu konum itibariyle açıklar. İşte şiirden dizeler; "O mavi gözlü bir devdi / Minnacık bir kadın sevdi. / Kadının hayali minnacık bir evdi, / bahçesinde ebruliii / hanımeli / açan bir ev". Dikkat edilirse burada erkek mavi gözlü bir dev olarak verilmiştir. Erkek koruyan, kollayan özelliği ile ön plana çıkmaktadır. Kadınsa minnacıktır ve tek hayali de minnacık bir evdir. Çeyiz yapan kadın, pembe panjurlu ev düşleyen kadın… Bu nedense hiç değişmez. Yerleşik hayata geçildiğinden bu yana, rollerin kesinleşmesi ile birlikte durum böyle olagelmiştir nedense. İktidar birilerinin eline geçmiş ve o da bu iktidarı, yalnızlaşması pahasına kullanmıştır. Yine Nazım Hikmet'le devamla, onun "Kızıl Saçlısına" başlığı altında yazdığı şu dizeler oldukça dikkat çekicidir; "Pembe yanaklı al dudaklı bir karım olursa eğer… / olursa 24 ayar ahlaklı… / anama bakar gibi bakar… / İlaha tapar gibi taparım…"

Erkek kadının el değmemişini, bakirelik gibi, toplum tarafından kadına biçilmiş rolle kutsanmış bir kadını istemektedir. 24 ayar ahlaklı kadın olmazsa, kadın sevilmeyecek ya da ona tapılmayacaktır. Günümüzde olanca hızıyla devam etmekte olan töre cinayetleri göz önünde bulundurulduğunda durumun önemi sanırım daha bir anlaşılır. Güç erkeğin elindedir, o, "ol" derse olur. İşte bu güç, Dağlarca'nın "Ak Türkü" adlı şiirine "baba dağlar " şeklinde yansır. "…Baba dağlar uzakları bekler / Gece ulu gece gelirdi en son / Durur idik uykulara / Güler idi yıldız bacı". Dağ yüksektir, yüksekliği onu güçlü kılar, gecenin karanlık olması ile nerdeyse eşdeğer bir duygudur bu. Dağ ile bir baba görüntüsü çizilmek istenmiştir. Bunun yanı sıra, bacı ile de yıldız eş değer tutulmuştur. Çünkü yıldız bir parıltıdır uzakta. Kadın da ancak parıldar, ışığı egemen güce göre güneşten daha azdır. Şeref Bilsel de, "Safran" adlı şiirinde, erkek gözüyle kadını, yani annesini şöyle tanımlar; "orada babam… telaşlı, yeni ayrılmış / yağmurdan, tütün ve merhamet kokuyordu / anam hiçbir şey yapmıyordu / ölmekten başka / aç aç bitmiyordu kapılar / anamdan öğrendim saklı kalmayı / beni merak etti bahçeler / ısırgan otları nasıl kendi içine bağırırsa öyle bağırdım, çünkü zehir tene varırsa / ölür".

Yukarıdaki dizelerde kadın, yani anne görüntüsü bin yıllık süreci içerisinde verilmiş, kadının susmaktan başka bir şey yapmadığı, daha çok da saklı kalmayı tercih ettiği, özellikle vurgulanmak istenmiştir. Ki, neolitik döneme bakıldığında bile, göze çarpan bir şeydir bu. Kadın onca saygı görmesine karşın, onun, 'egemen olduğu ama yönetmediği' antropologlar tarafından ifade edilmiştir. Tam da bu noktada, kadın at, avrat gibi bir takım şeylerin kutsal sayıldığı bu coğrafyada, yine tüm olumsuzlulukların kadının üzerinden, ona atfedilmiş, küfür niteliği taşıyan bir takım sözcüklerle gerçekleştiği gözlemlenir. Yakın tarihimize baktığımızda en azından gözlemlediğimiz budur. TV kanalları da, gösterime giren dizilerle bunu destekler. Hırçınlık ve öfke, yükselen milliyetçilik, halkların birbirine kırdırılması… Bu anlamda bakıldığında Cem Karaca'nın, bir zamanlar söylediği bir şarkı sözünden alıntıladığım; " at bizim, avrat bizim, silah bizim, şan bizim" sözleri, tamı tamına söylenenlere uygun düşer. Süreç içerisinde, erkeğin metalaştırdığı kadın, yine erkeğin dizelerinde, onun, eril narsizminin bir parçası olarak var olmuştur. Bu da kadının, kendini kayıp bir ada olarak görmesinin nedenidir. Fakat her şeye rağmen vardır. Hem de doksanlardan itibaren, edebiyat ve hayatın her alanında kendini var ederek. Kendini gösterir ama şairin dizelerinde, şu şekilde yer almaktan, kendini kurtaramaz. Cihan Oğuz, "Mehteran Bölüğüyle Enternasyonal" adlı şiirinde, şu dizeleri söyler işiten kulaklara; "Bizi bize o diye tanıtıp kandırdılar ya / Kimliksiz olmamız bu veçile / Şimdi ne kadar konuşsak o kadar suskunuz / Kelimeler aslına rücu etmeye korkan birer orospu çocuğu / Her satıra zorla vesika etmişler masum halini" der. Cemal Süreya da ondan farklı değildir. Onun bir şiirinde kente, kibar ve fahişe gibi sıfatlar yakıştırılır. "Kişne Kirazını ve Göç, Mevsim" adlı şiirindeki göze çarpan dizeler şunlardır; "Kent, / Kibar ve fahişe sıfatlarla / kuş barsaklarında tembelleştirdiğin ilkeyi". Burada, Ahmet Telli de, "Su Çürüdü" adlı şiiriyle anılabilir. Yetmişli yılların toplumcu şairi Ahmet Telli, ezilen insan görüntülerini, şiirine resmederken, aynı hassasiyeti şiirinde göstermez, gösteremez. Bu da onun dizelerine, şu şekilde yansır; "Kaşarlanmış bir orospu gibi / durmadan çarpıyor bir delikanlıya" dizeleri erkeğin erilliğini, yalnızlığını göstermesi bakımından önemli olmakla birlikte, bir de araya sistem sorunu girer. Gittikçe yalnızlaştırılmış erkek, kendi açmazını, kamuoyuna yansıtır. Kamuoyuna yansıtılan şiirlerden bir tanesi de, şair Abdülkadir Budak'ın, "Aile Reisi" adlı şiiridir. Abdülkadir Budak'ın "Aile Reisi" adlı şiiri, bu anlamda önemlidir. Çalışan, tek maaşla ailesini geçindiren, sonunda, vahşi kapitalizmin diliyle konuşan, bir şair tiplemesi ortaya çıkar. Bu sistem içerisinde erkek, ailesini geçindirmek zorunda kalmış, ezilen ama egemen gücü simgeler aslında. Şiirinin adının "Aile Reisi" olması ise bu anlamda ilginçtir. Çekinmesiz, belki de kendi olağanlığı içinde hayatın, şair içinde bulunduğu sistem ile özdeşleşmiş, kendi gerçeğini, bir anlamda eril düzenin onun üzerinde kurduğu baskıyı, acıyı dillendirmiştir. İşte, Aile Reisi adlı şiirden dikkat çeken dizeler; "Değişmek diyordunuz o da oldu sonunda / Et yok ama yapılır iskeletin hesabı / Vahşi kapitalizmin diliyle konuşurum / Bu benim tarzım değil bu benim acım / Varlık nedenim ailem ama yoruldum" der. 70'li yılların toplumcu şairlerinden İsmail Uyaroğlu da, ataerkil bakış açısıyla, kadına bakan şairlerden yalnızca bir tanesidir. Onun, "Düğme" adlı şiirindeki şu dizeler bu bakış açısı ile yazılmış, ondan, yani kadından, kendini tanıması istenmiştir."Eteğini kaldır. Karanlığını tanı / Haydi artık soyunup yatsana / Kızsın ne güzel kan olur her yer". Yine o dönem şairlerinden, Erol Çankaya da, erkek egemen söyleme yaslanarak, şiir yazan şairlerimizdendir. Çankaya, "Korku" adlı şiirinde; "Neler oluyor dışarıda? / ozalite çekilmiş bildiriler, fabrika girişlerini süslüyor / Yiğit ve erkekçe bir ses ilk satırlarda: / 'yurttaşlar'" der. Şiirimizin önemli ismi Ahmet Erhan da, egemen söylemden kurtulamaz. Kendisine öğretilegelenle varlığını sürdürür. Çünkü erkeğin var olabilmesi, kadının onun arkasında, yanında olması ile ilintili bir şeydir. Kadın doğurur, erkeğin sevdiği şeyleri sever, susar ve erkeğini mutlu eder. TV kanallarında, ünlü erkeklerin arkasında duran kadınların, kendileri ile yapılan röportajlarda mutluluklarını, erkeğin bir adım gerisinde durmaya borçlu olduklarını söylemeleri ile durum daha da vahim bir hal alır. Ahmet Erhan'ın "Sunu" adlı şiirinden alıntıladığım dizeler bu anlamda önemlidir. "Yaşamı benimle bölüşecek", "Sevdiğim şeyleri sevecek", "Çocuklar doğuracak" derken Erhan aslında, burada kadına biçilmiş rolü de ifade eder dizelerinde. Erkeğin sevdiği şeyleri sevmek, istemese de ona çocuklar doğurmak… Yapılan her şey nerdeyse erkekler içindir. Bu da, Ali Cengizkan'ın dizelerinde kendini hissettirir. Ali Cengizkan, sevilen şiiri "Solfasol Otobüsü"nde, sevdiği kızın, özellikle kızoğlan kokusunu duymak ister. "Bu otobüs en kalabalık, / Yollarda hemen her gün kaza, / Ama olsun, biz yine ona binelim. / Şöyle geç, hem biraz daha sokul, / Duymak isterim o kızoğlan kokunu". Cemal Süreya'nın, "İngiliz" adlı şiirinde ise, tuhaf bir böbürlenmenin kokuları hissedilir. (Ki bu cinsellik anlamında alınmalıdır.) Dizelere bakıldığında bu tuhaf koku şu şekilde kendisini gösterir; "Ayakta duran kadınlar olur ya / Meryem bunlardan / Üç türlü ayakta duruşu var / Birini yalnız bana kullanıyor / - Güzel mi bari / - Hem de nasıl." Gücü elinde tutan erkek, çekinmeden yazar. Bu belki de, onunla yani erkek ile içselleşmiş, olağan bir durumdur. Bin yılların etkisiyle yazmıştır hissettiğini. Yazsın tabii de kadının da çevresine tel örgüler örmesin, gerçeğini gözden kaçırmaması dileği ile. Fakat nedense, erkekler için geçerli olabilen birtakım şeyler, kadınlar için pek geçerli olmaz. Erkek göğsünün güzelliğini, bacak aralarını birkaç kişi dışında, rahat bir dille yazabilen şair kadın, nerdeyse yok gibidir. Erkekse rahattır. Tam da bu noktadan bakıldığında, erkek şairlerin, şiir cumhuriyetinin geniş bozkırlarında rahatça dolaşabildikleri gözlemlenir. Serkan Işın'ın severek okuduğum "İyi Bir Şeyhin Telesekreter Mesajı" şiirinden alıntıladığım şu dizeleri, bu rahatlığın ürünüdür; "belli bir göl, bir su yolu, bir hayat / bir bina; yolları ile geliyor fırtına; / bozum, leş gibi kokan hayalarım, / evet ya işte / insanlar hemen yanımızda! Şimdi ve burada" ya da Cevdet Karal'ın, "Siyah Kar Lekesi" adlı şiirinden alıntılanan şu güzelim dizeleri, erillik kokmasa da, olsa olsa rahat bir söylemin ifadesidirler. "serin tapınaklara girdin durulmadın / serap öldü, rüzgâr saldı / kumdan atlarını, bu son kum / sal / dı ya / ne sandın / şehvetli bir dua / gibi boşaldın / kasıklarından hayatın". Erillik, rahatlık bir yana sonuçta insanoğlu yalnızdır. Bu kadın ya da erkek de olsa. Bununla birlikte toplumsal olayların insanı ya da şöyle diyeyim şairleri de etkilediği bir gerçektir. Her ihtilal sonrası ortaya çıkan özgürlükçü ortam, değişik şair tiplerinin ortaya çıkmasında da etkili olmuştur. Örneğin 27 Mayıs hareketi, 12 Mart Muhtırası, toplumcu gerçekçi şairlerin ortaya çıkmasında etkili olmuş, ne ki bu şairler savundukları eşitlikçi sisteme, yazdıkları şiirlerle ters düşmüşlerdir. Burada, ters düşmelerinin altında, bin yılların, onlar üzerinde yarattığı, kemikleşmiş etkiyi aramanın mümkün olabileceği, bu nedenle de bu şairlerin "erkek" ya da şöyle diyeyim "erkek şiirleri" yazmış oldukları dikkat çekebilir. Bunun; yani o dönemde yazılan şiirlerin, şimdi bile okuyanlar üzerinde yaratacağı olumsuz etki bir yana, sürecin devam ettiğini, kırılma yaşansa da gözden kaçırmamak gerekir. Kısaca, demek istediğim belki de, şimdiden geriye dönüp baktığımızda, binlerce yıl ötesinden gelen, bir yalnızlık teknesinin şimdi de var olduğudur. Terazininse ayarı bozuktur. İbrenin ucu hep erkeği göstermektedir. Bunu, edebiyat dünyasını kıstas olarak düşündüğümüzde, gelinen noktada en azından erkek şiirinde, eril söylemin az çok kırıldığı, "kalemin erkekliği temsil ettiği günlerden, sayfanın kadın yaratıcılığını temsil ettiği günlere gelindiği" dikkat çekici
bir şekilde hissedilmektedir. Ne ki aşılacak çok yol vardır.

Çatı"dan önce zemin etüdü: Türkiye solundan Kürt sağına Kürt dinamiğinin dönüşümü

2011-08-17T21:37:00.001+03:00

."http://www.ivmedergisi.com/%C3%A7at%C4%B1dan-%C3%B6nce-zemin-et%C3%BCd%C3%BC-t%C3%BCrkiye-solundan-k%C3%BCrt-sa%C4%9F%C4%B1na-k%C3%BCrt-dinami%C4%9Finin-d%C3%B6n%C3%BC%C5%9F%C3%BCm%C3%BC.html''

Milliyetçiliğe sövgü yazıları - 1: "hırsızın hiç mi kabahati yok birader?" ya da "he can he, êdî bese!" - Vedat Koçal

2011-08-17T20:35:00.003+03:00

"Hırsızın Hiç mi Kabahati Yok Birader?" - Vedat Koçal

Milliyetçiliğe sövgü yazıları - 1: "hırsızın hiç mi kabahati yok birader?" ya da "he can he, êdî bese!" - Vedat Koçal

"Çöküntü devirlerinde iki çeşit insan meydana çıkıyor. Namussuzlarla namuslular... İki tarafta da, boğuşma büyük bir şiddetle, açıktan yürüyor. Hele, önce "vatandaş" sonra "insan" olunması gereken dehşetli sıralarda faziletle, alçaklığın boğuşması kadar korkunç muharebe yok. Muharebede düşman karşıdadır; üniformalıdır. Az da olsa, çok olsa da bir zaman sonra önemi kalmaz. Kaçarsın, kovalarsın... anında ölenler, yaralananlar olur. Ama hep ileriye bakmanın bir rahatlığı vardır. Oysa esir bir şehirde dost kim, düşman kim, bilinmez!"

Kemal Tahir, Esir Şehrin İnsanları (s:.228)

..

Harbiye Açık Hava'da Kürtçe türkü söyledi diye Aynur Doğan'ı yuhaladılar; Trabzon'da, Aydın'da ve Erzurum'da Kürt kökenli işçilere saldırdılar; Anneannesi'nin ameliyatı için kan desteği gereksinimini duyuran Ece Temelkuran'a "o kanı sana Kürtler versin" diye yanıtlar gönderdiler.

Bunların, ve süreceği anlaşılan, beklenen devamının üstü, tepki, duygusallık bahanelerinin örtüleri ile örtülmeye çalışılsa da, Thomas Mann Hoca'nın "milliyetçi olmak için belirli düzeyde zeka sorunlu olmak gerekir" dediği türden, doğarken ananın-babanın seçilemeyeceği basit gerçeğini bile görmezden gelen ahmakların birer insanlık suçu mudur; öyledir, kuşku mu var?

Hani eşeği çalınan Nasreddin Hoca'nın yakınmalarına karşı, Hoca'nın ahırındaki noksanları sayıp kendisini kusurlu çıkarmaya kalkanlara demiş ya Hoca: "hırsızın hiç mi kabahati yok birader?" diye.

Peki bu nefret tohumlarını bu halkın orta yerine kanla ekenlerin hiç mi kabahati yok birader? "Her milliyetçiliğin ana rahminde diğeri yatar" diye anlatan siyaset bilimi ilkesi ve koca Tarih Dede, hiç mi birşey öğretemedi bize; ırzına geçtikleri halkların beyinlerindeki duygu-düşünce rahimlerini bu nefretle dölleyip, doğurdukları milliyetçilik canavarını, akıttıkları oluk oluk kanla besleyip büyütenlerin hiç mi kabahati yok?

Peki ya senin namusun var mı, yalın gerçekliğe, kafandaki at gözlüklerini çıkarıp çıplak gözle bakacak kadar?

Bizim var. Çünkü yaşımız olanak verdi, yetiştik; gözümüzle görüp kulağımızla duyduk onları; eskiden, bizim çocukluğumuzda yani, Komünistler vardı, ablalarımız ve abilerimiz; on ikilerden, marttan ve eylülden gelip geçen direniş anıtlarıydılar; sanırsın etten kemikten değil de salt namustan yapılmış idiler; biz onlardan görmedik böylesini; onlar için halk halk, halk düşmanı da halk düşmanı idi, dinine, milliyetine, kökenine bakmaksızın.

Bu çifte standart, görmek istemediğini görmeme, kötülerden kötü, katillerden katil, zalimlerden zalim, zulümlerden zulüm, mazlumlardan mazlum seçme, ayırma ahlaksızlığını, namussuzluğunu çok sonradan gördük biz solcularda; bu ahlaksızlığa "yelkencilik" derdi onlar; yani rüzgar ne yandan eserse yüzünü o yöne dönüp "rating" toplamaya. "Bu" milliyetçilik iğrenç, mide bulandırıcı, tiksindiricidir; ya öteki; peki ya öteki? -sus pusturlar; ve susan dilleri değil, namuslarıdır. Beyaz saray tüneği kanlı baykuşun matem müjdeleyen lanetli ötüşleri ile baştan çıkmışlardır. Onun gör dediğini görür, duy dediğini duyarlar; o yüzden görmediler, anaların yanık yüreklerindeki koru; duymadılar feryatlarını!.. Velhasıl, bizim ablalarımız, abilerimiz vardı, faşizmin en gerçeğinin duvarlarını delip geçip de bizim çocukluğumuza, ilk gençliğimize yetişen; onlardan görüp öğrendik biz, "bilimsel" olanın, olmanın namusunu; gayrısı, medya tezgahlarında kendi ahlakını satan bezirganın çığırtkanlığıdır; işlemez bize!.. ..

Biz böyleyizdir işte.

Sana gelince, bu yukarıdaki fotoğraf karesi nedir, neresidir, kimin eseridir biliyor musun; biliyorsan, var mı söyleyecek namusun?

VEDAT KOÇAL

Milliyetçiliğe Sövgü Yazıları - 2: "Vasiyetimdir." - Vedat Koçal

2011-08-17T20:30:00.002+03:00

Milliyetçiliğe Sövgü Yazıları - 2: "Vasiyetimdir." - Vedat Koçal

..

vurun ulan,

vurun,

ben kolay ölmem;

ocakta küllenmiş közüm,

karnımda sözüm var,

haldan bilene;

Babam gözlerini verdi,

Urfa önünde,

üç de kardaşını,

üç nazlı selvi,

ömrüne doymamış üç dağ parçası.

burçlardan,

tepelerden,

minarelerden,

kirve, hısım,

dağların çocukları,

fransız kuşatmasına karşı koyanda.."

Ahmed Arif

..

Bir de bakarsınız, Atlantik Okyanusu'nun öte yanından, bizim buraya, Amanos dağlarına uzanabilen hain ellerin namluya sürdüğü ve bir kardeş elin çektiği tetiğin sıktığı bir kurşun önünde ölmüşüm; ya da öldürmüşüm birini, "nato gemilerine telli telsiz muhabere hizmeti veren" üssümü korumak için; ölen, dili, dini, rengi ne olursa olsun kardeşim; bedeninin bir yerinde, benim elimin sıktığı tetikle fırlayıp giden, II. Dünya Savaşı'ndan kalma, Marshall yardımının memlekete "hibe ettiği", işgalci amerikan markası g3 silahının yerli sürümünden birisinin namlusundan çıkan bir merminin yarasından sızan kanla ölecektir; ki üzerime zimmetlediklerinin imalat tarihi Eylül '80'dir, kimbilir kaç çocuk cesedinin sırtında, göğsünde daha, namlusundan çıkan mermilerin ve tetiklerinde kardeş parmakların izleri vardır..

Bize, iki kardeşe, birbirimizi, ikimizden birini öldürmek düştü; ikimizden biri, ikimizden birinin eliyle düşeceğiz toprağa; kalanlara vasiyetim, vasiyetimizdir: arkamızdan "vatan sağolsun" ya da "mücadele sağolsun" denilmesin; yeter sağ olduğu ikisinin de; vatan da mücadele de sağ oldukça çocuklarımız birbirini kırıyor; işte vasiyetimizdir: benden ve bizden sonra yıkın sağ'ın krallığını; sağ değil, "sol" olsun ki Vatan, okyanus ötesinden eli kanlı petro-dolar, mermi süremesin kardeşin kardeşe döndürdüğü namlulara; ve kardeşler, silahı birlikte omuzlayıp, düşmana doğrultsunlar; bir Urfa sabahında gözü kara çetecilerin ve bir Antep sabahında, Karayılan'la Şahin Bey'in yaptıkları gibi.

Bizi de, "kardeştiler, kalleşliğe kurban gittiler" diye anarsanız, toprağımızda müjdeci kızıl gelincikler açar; anlarız ki özlemiyle yaşayıp özlemiyle öldüğümüz o bahar gelmiştir; ve halkların nicedir harap bağlarında, nicedir suskun kızıl serçeler neşeyle şakımaktadır; biz de sizinle birlikte dinleriz.

Gidenlere...

2011-08-17T16:25:00.002+03:00

.....
Dinmeyen bir ağıt var sanki havada.Her ölüm zamansızdır ama saçlarının beyazlaştığını görebilse insanlar...

Bütün Yolculuk Boyunca Hasret Ayrılmadı Benden

2011-08-17T02:17:00.004+03:00

Bütün yolculuk boyunca hasret ayrılmadı benden
gölgem gibi demiyorum
çünkü hasret yanımdaydı zifiri karanlıkta da
Ellerim ayaklarım gibi de değil
uykudayken yitirirsin elini ayağını
ben hasreti uykuda da yitirmiyordum

Bütün yolculuk boyunca hasret ayrılmadı benden
açlıktı, susuzluktu demiyorum
sıcakta soğuğu, soğukta sıcağı aramak gibi de değil
giderilmesi imkânsız bir şey
ne sevinç ne keder
şehirlerle bulutlarla türkülerle de ilgisiz
içimdeydi dışımdaydı

Bütün yolculuk boyunca hasret ayrılmadı benden
zaten elimde ne kaldı bu yolculuktan
hasretten gayrı
Nazım Hikmet Ran

2011-08-16T00:06:00.002+03:00

Yıldızlar kıyamet gibiydi kaldırımlarda
Çünkü biraz evvel yağmur yağmıştı
Adam bulut gibiydi, hatırladı
Adamın ayaklarının altında
Yıldızların yıldız olduğu vardı
Adam yıldızlara basa basa yürüdü
Çünkü biraz önce yağmur yağmıştı.
Cemal Süreya

Nesini söyleyim ...

2011-08-15T14:56:00.000+03:00

Yağmur mektubu

2011-08-14T00:25:00.002+03:00

Okurken şunu dinlerseniz daha iyi olur gibi geliyor bana:

http://grooveshark.com/#/s/Ha+Ha/1IsjAp?src=5
Kendisi Emiliana Torrino olur.

***
Azizim,
Yıldızlarla meselesi olan kadınların dediklerine bakılırsa Pluto da girmiş işin içine, gökyüzü çok kızgınmış. Hiçbir şey yapmadan öylece durmak gerekiyormuş. Benimse içimden sadece sana mektup yazmak geliyor. Çünkü yağmur yağıyor, bu kadar basit. Çünkü içimizi yıkamamız lazım hazır böyle yağarken gökyüzü…

Denizkızlarının milyonlarca kez çoğalmış küçük kızları olabilir yağmur damlaları. Yoksa nasıl böyle deryada aşkını arayan denizciler gibi uykuda bizi bugünden kurtaracak bir rüyanın peşine düşerdik…

Bir ruhu bir diğerine akıtacak bir mektup yazmak fikri en az bir çocuğun intihar ederek anne ve babasını cezalandırmayı hayal etmesi kadar çocukçadır, bilirsin. Ama böyle günlerde ruhumuzu bir diğerine akıtmazsak, en azından nafile de olsa bunu denemezsek ölecekmişiz gibi geliyor bana. Firewater’ın Electric City Shine şarkısında ifade ettiği üzere “You don’t have to be a poet to die/ It is the little things that kill you” (Ölmek için illa şair olmak gerekmez/ O küçük şeylerdir seni öldüren) Yani hiçbir şey yapmamamız gereken günlerde bence birbirimize mektuplar yazmalıyız. Konuşmanın tehlikeli olduğu günlerde sadece şarkılar yollamalıyız birbirimize. Nina Simone’den Lilac Wine’ı gönderiyorum ben de sana azizim, hayrını gör. (http://grooveshark.com/#/s/Lilac+Wine/1xyERt?src=5)

Düşünüyorum da azizim,
Mecburuz yağmur yağarken aşkı düşünmeye, biliyorsun. Karar verdim ki bu yağmurda içimizde bir yerde bir hayalet var. Hiçbir zaman durup tam olarak görmeye çalışmadığımız bir hayalet, bir ruh. Bir rüyaya geri dönmeye çalışırken uyur uyanık nasıl içimizi zorlarsak, o ruhu tarif etmeye çalışmak da o kadar. Biz birine değil, bu içimizde farkına varmadan kurmuş olduğumuz ruha aşığız aslında. Bütün yaralarımızdan, bütün sevinçlerimizden, bütün zayıflık ve bütün hayallerimizden ve bu bütün şeyleri tedavi edecek devalardan oluşturduğumuz birisi bu içimizdeki. Biçimsiz bir fikir olarak orada duruyor. İçimizde taşıdığımız bu biçimsiz fikri, bu cismi olmayan ruhu koyacak bir yer arıyoruz biz. Onu yerleştirebileceğimiz ya da bu ruhu alıp giyinmeye rıza gösterecek bir gövde ile karşılaştığımızda başlıyor “aşık olmak” dediğimiz eylem, durum, bela. Olamamak ise… İnsan avucunun içinde bir kelebeği en şakacı haliyle ne kadar tutabilir ki?

Benim canım, iki gözüm,
Bir şeyler söylemek istiyorum sana. Ama işte tıpkı o içimdeki cismi olmayan, gövdesini bulamadığım kişi gibi tam diyecekken kaçıyor ipin ucu. Çünkü dün biri bana, tıpkı birinin günün birinde Murathan Mungan’a söylediği gibi şöyle dedi:
…
"Sen neye benziyorsun biliyor musun?"
Epeydir aradığın bir şeyi bulmuş olmanın hem sevinç,
Hem keder veren gizli bir an için bulandırmıştı yüzündeki tedirginliği, kırgınlığı.
Sis ışığa çıkmıştı.
Sonra yavaşça çevirip başını yüzüme baktın kuyuya düşmeye benzeyen derin bir korkuyla.
"Neye?" dedim, yan yanayken yaşadığımız ayrılığın adını sorar gibi, "Neye?"
"Bilardo toplarına."
"Neden?" dedim.
"Yazgını hep başkalarının ıstakalarının insafına bırakıyorsun da ondan..." (Bilardo Topları şiirinden)

Ertesi gün de böyle dehşetli bir yağmur yağınca azizim, dedim ki içimizi yıkamak lazım. Yazdım sana, yıkandım.

Gözlerinden azizim…

Bazen...

2011-08-13T03:43:00.000+03:00

Zifir....

2011-08-12T13:38:00.014+03:00

Bazen korkuyorum kendimden...insanların inançlarına karşı geçmişteki hoşgörümü kaybettim.İyi olmak için dine ya da görmediğimiz bir güce ihtiyacımız yok.Hangisi olursa olsun insan zihnini kitlesel olarak ele geçiren en büyük güç olarak ''din''i görüyorum ve hiç bir din masum değil önemsemediğimiz çok küçük dinsel öğeler yuvarlanan kartopu gibi büyük tehlikelere yol açıyor.Nedense ,dini yaşam şeklinin, bulunduğum toplum hayatına egemen olamayacağı gibi bir duyguya sahipmişim (gerçi bazıları halâ buna inanıyor).Bu duygunun verdiği rahatlıkla ''İnançlara saygı''felsefesi güdüyordum.Sonuçta insanın neye inandığı,nasıl yaşadığı beni ilgilendirmiyordu.Şimdilerde yetki sahibi insanların açıkça inançları kullanarak insanlara ,özellikle kadınlara yaptıkları tacizleri gördükçe ,gazetelerde okuduğum, yobaz tacizleri haberlerini eskisi gibi abartılı bulmuyorum.İnsanın zekasını bir korkuya teslim etmesi yeni bir şey değil .Durumu insan açısından düşünürken,dinin sömürgeci sistemlerin bir numaralı silahı olduğunun farkındayım.Şimdilerde ''Somali'ye yardım''kampanyasına imza atan ABD ve yandaşları değil miydi bu ülkedeki kargaşayı destekleyen.Zengin yer altı ,petrol ve maden kaynakları olduğu tesbit edilen Somali nasıl bu kadar sefil hale getirilebildi?Recm uygulamasında birinci sırayı aldıracak zifiriliğin de bunda payı olsa gerek.Üstelik bu ten de değil zihindeki zifirilik ,tanrılarını da karıştırıyor.ABD emrediyor Somali'ye yardım ediliyor ama Libya'ya ve bir çok müslüman ülkeye şimdilik bomba gönderiliyor.

Doğum Günün Kutlu Olsun Arkadaşım,Nice Sağlıklı Yıllara....

2011-08-11T08:41:00.004+03:00

Bugün ;kendine benim için bir gül/ü/ ver.

.........

2011-08-10T22:48:00.004+03:00

gece,deniz,bendeniz...

Bir nedeni yok yalnızca öptüm...K.İskender

2011-08-09T16:28:00.004+03:00

Yabancılaşma;tarihte bu kavram üzerine pek çok şey söylenmiş.İnsan yaşadıkça kavramların kendi hayatındaki anlamıyla yürüyor.Belki de bendeki anlamı yaşlanmam ile ilgilidir.Köklerime yabancılaşıyorum ötesi var mı?düşünüyorum da doğanın gereği bu aslında yeninin eskiye göre aydınlığa çıkması gerek, tersi durum çelişki yaratıyor.Aykırı olan genç neslin aydınlığa değil de karanlığa yönelmesi olmalı.Yabancılaşma ,yavaş yavaş yalnızlaşmayı getiriyor.Tek ve hür olmaya çabalarken orman gibi kardeşleşemiyorsun.Yine de ''aklın yolu birdir ''diyorsun sanki nükleer etkiyle doğasından ayrılanların uzak ta olsa birgün güneşe yüzünü dönebileceğine inanıyorsun.
Yine biliyorsun ki sen olmadan da dünya dönecek o meçhul sona kadar hayat devam edecek.''aynalarda kendine bir gülüş yollayıp ,merhabalaşmak ve güzel olacağına her şeyin inanmak için bir neden bulmak ''*gerekmiyor aslında.Nedensiz bir öpücük gibi bağlanıyorsun hayata....

....

2011-08-08T21:58:00.001+03:00

''Şu anda, sana güzel bir söz söyleyebilmek için,
on bin kitap okumuş olmayı isterdm,” dedi:
“Gene de az gelişmiş bir cümle söylemeden içim rahat etmeyecek: seni
tanıdığıma çok sevindim kendi çapımda.”
Tutunamayanlar-Oğuz Atay

Bizim Hikayemiz...

2011-08-08T11:41:00.002+03:00

Gidersek birlikte gideriz. Yeni sevinçler buluruz hüzne benzeyen...Ahmet Telli.

Mavi...

2011-08-06T12:50:00.005+03:00

''Cam kırıkları gibidir bazen kelimeler, ağzına dolar insanın. Sussan; acıtır, konuşsan; kanatır.'' Oğuz Atay

Bir süreliğine mavinin türküsünü dinlemeye gitmiştim...
İlk gün deniz o kadar hırçındı ki resmen tokat atar gibi, beni savurup kıyıya attı.Oysa ben kendi dalgalanmalarımı onun salıncağında uyutacaktım.Neyse sonrasında halime acımış olmalı sakinleşti ve izin verdiği sürece onunlaydım.
Var olalı beri dünyaya zarar veren tek zeki!canlı insan sayesinde oluşan doğanın ani tepkileri beni korkutur oldu bazen rüyalarımın kâbusu oluyor.
Anlamıyor, anlatamıyor,anlaşılmıyor... yaşadıkça bu zeki!canlılara yabancılaşıyorum.
Ve işte ''Mavi'' güzel düşlerimin yuvası ...orada herkes birbirini anlıyor:)

2011-07-24T02:56:00.003+03:00

Mavinin türküsünü dinleyip dinleneceğim bir süre...

Güzel bir ezgi...

2011-07-22T16:26:00.002+03:00

Etme...

2011-07-20T17:18:00.009+03:00

Mevlana ve Tebrizi hakkında derin bir bilgi sahibi değilim.Elif ŞAFAK'ın çok eleştiri alan ''AŞK''kitabında aklıma takılanları bölüm bölüm internetten kısa araştırmalarla tamamlamaya çalışmıştım .Bu yüzden yazımın, geniş açılı ve resmi dayanaklı olmadığını belirtmeliyim.
Bu iki kişilik her ne kadar birbirini tamamlasa da belirleyicinin Tebrizi olduğunu düşünüyorum.Tebrizi Mevlana'nın hayatı daha geniş açılı algılamasını sağladı.Bu Mevlana için devrim niteliğinde bir değişim oldu.Belki de bu yüzden düşünce hayatı yalnızca bir kesimin değil de dünyalının ilgisini çekti.Tebrizi ise bir insanı olumlu yönde değiştirmenin,söylediklerini duyan birinin olmasının o büyük hazzını yaşadı ki yalnızca bunun için bile var olmalıdır insan.Bu aşamada;neden nasıl karşılaştıklarını sormanın ne anlamı var? günümüzde olsaydı , internet gibi bir ortam ya da eskiyen yöntem mektuplaşma onları bir araya getirebilirdi.Bu iki insanın karşılaşması tesadüf değildi ve o ya da bu bir şekilde gerçekleşecekti...
Daha da önemlisi bu iki insan kolay rastlanamayacak bir şey yakaladılar mutlu oldular . İlişkilerinin adı dostlukmuş,arkadaşlıkmış ya da başka bir şey ne önemi var.

Ya da onlar böyle bir şey hiç yaşamadı belki de hiç olmadılar ben böyle düşünmek istiyorum hııı:)
Duydum ki bizi bırakmaya azmediyorsun etme
Başka bir yar başka bir dosta meylediyorsun etme
Sen yadeller dünyasında ne arıyorsun yabancı
Hangi hasta gönüllüyü kasdediyorsun etme
Çalma bizi bizden bizi gitme o ellere doğru
Çalınmış başkalarına nazar ediyorsun etme
Ey ay felek harab olmuş alt üst olmuş senin için
Bizi öyle harab öyle alt üst ediyorsun etme

Ey makamı var ve yokun üzerinde olan kişi
Sen varlık sahasını öyle terk ediyorsun etme
Sen yüz çevirecek olsan ay kapkara olur gamdan
Ayın da evini yıkmayı kastediyorsun etme
Bizim dudağımız kurur sen kuruyacak olsan
Gözlerimizi öyle yaş dolu ediyorsun etme
Aşıklarla başa çıkacak gücün yoksa eğer
Aşka öyleyse ne diye hayret ediyorsun etme
Ey cennetin cehennemin elinde olduğu kişi
Bize cenneti öyle cehennem ediyorsun etme
Şekerliğinin içinde zehir zarar vermez bize
O zehiri o şekerle sen bir ediyorsun etme…
Bizi sevindiriyorsun huzurumuz kaçar öyle
Huzurumu bozuyorsun sen mahvediyorsun etme
Harama bulaşan gözüm güzelliğinin hırsızı
Ey hırsızlığa da değen hırsızlık ediyorsun etme
İsyan et ey arkadaşım söz söyleyecek an değil
Aşkın baygınlığıyla ne meşk ediyorsun etme!!

Mevlana

2011-07-20T02:23:00.001+03:00

"barış demiştir ve güvercin tıkmışlardır boğazına''Cemal Süreya

her şeyden biraz kalır

2011-07-19T01:38:00.002+03:00

............
her şeyden biraz kalır
diyor birileri,çoğulluk haklılıktır
kavanozda biraz kahve
kutuda biraz ekmek
insanda biraz acı
insanda biraz mutluluk

..................
Turgut UYAR

2011-07-18T01:14:00.012+03:00

Bu yazıda günlük hayatımdan bahsedeceğim....
Sıcaklar bastırdı.Olabildiğince az evden dışarı çıkıyorum.Kitap okuyor,geçmişte izlemeye fırsat bulamadığım içeriği olduğu için tutulmamış filmleri ya da tv de canlılarla ilgili belgeselleri seyrediyorum ki bu belgeselleri gerçekçilik açısından günlük haberlere tercih eder oldum.Aslında bu yazıya başlarken hiç şikayet etmemeyi,hiç kimseyi suçlamamayı ya da iğnelememeyi düşünüyordum.Ama can çıkar huy çıkmaz işte:)Ben anlatmaya devam edeyim;bir şeylere sinirlendiğim günlerde temizlik krizim tutar ki evdekiler en kısa zamanda kendilerini balıklama dışarı atarlar .Değiştiremediklerimin hıncını eşyaların yerlerini değiştirerek alırım.Bir seferinde koca dolabın yerini tek başına değiştirdikten sonra yere boylu boyunca uzandım ve kalkamadım.Bilirsiniz insanların kendilerini cezalandırmak için değişik yöntemleri vardır işte.
Tatilin getirdiği plansız günler uyku saatlerimi de değiştirdi.Şu an saat 01:56 ben bir yazar edasıyla şarabımı yudumlayarak bu yazıyı yazıyorum Umarım yazıyı yayınlamaya değer bulurum da boşluğa uçmaz.Bazen ne iş yaptığımı soranlara çalışan ev kadını derim.Aslında sadece fasülyenin niye pişmediğini düşünen çalışmadığı için ev geçindirme hesabı yapan kaderci bir ev hanımının benden daha sosyal olduğunu düşünürüm.Çünkü zaman içinde; ansızın kapımı ya da telefonumu çalacak biri kalmadı hayatımda.Yani resmen asosyal biri oldum ve işin kötüsü buna alıştım ve yeni uzun soluklu başlangıçlar için mecalim yok artık.
Benim küçük sevinçlerim var.Örneğin; çocukluğumdan beri rüyalarımda bisiklet sürerdim.Aslında hiç denemeye bile fırsatım olmamıştı.Bu yaşımda bisiklet sürmeyi öğrendim ve çok keyif alıyor,sıcak dümdüz trafiğe kapalı alanda kendimi deniz kıyısında hayal ederek bisiklet sürüyorum.Öğreniyorum ve bir film kahramanının dediği gibi öğretmen gibi düşünmeden bakıyor ,gözlemliyor,dinliyorum hala patavatsızca doğru bildiğimi koşul ve yer gözetmeden savunuyorum.Zaman geçiyor bilmediğimiz sona yaklaşıyoruz ve ben istediğim halde yapamadıklarımdan dolayı ''keşke''demek istemiyorum.

2011-07-16T22:34:00.002+03:00

''Gölgemiz kalsın arkamızda,biz güneşe bakalım .Yanımızdan geçen acıları umursamadan,kırlangıçların buluştuğu bir vadi bulup, dünyaya sığalım''

2011-07-15T22:57:00.001+03:00

Düşünsem hayır hayır düşünmesem

2011-07-15T22:44:00.001+03:00

Bilmedigim bir şey söyle bana

2011-07-15T01:01:00.007+03:00

Kendini tekrarlıyor hayat... fransızca''Dejavu''diyorlar.İnsanlar yeryüzünün değişik yerlerinde aynı duyguyu yaşıyor.Dini, dili ,ırkı ne olursa olsun varoluşundan bu yana aynı hataları tekrarlıyor,aynı zaafları yaşıyor, sevinçler aynı,her şey aynı...

Nikos Kazancakis ünlü romanı 'Zorba'da
kahraman, İngiliz şaire sorar
'Genç insanlar niye ölür?
Niye ölünür?'
Şair 'Bilmiyorum'.
Zorba 'O halde okumakta olduğun bu kitaplar ne işe yarıyor? Bu suale cevap veremiyorlarsa, sana ne anlatıyorlar?'
Şair: 'Senin gibi suallerine cevap bulamayan insanların acılarını anlatıyorlar.'
............
acılar aynı,yalanlar aynı ,senin dediğin gibi''Tanrının gözleri önünde aynı denizin ,aynı toprağın çocukları birbirinin kanını emiyor ve birbirini yiyor.''
Cezmi Ersöz'ün o yazısındaki gibi
;artık
''Tekrar tekrar aynı
görüntüler belleğimi kanatıyor...
.....................
Demir parmaklıkların
arkasında değilim, istediğim yere gidebilirim,
istediğim her şeyi yapabilirim; ama ne yapsam, nereye
gitsem hep aynı şeyleri hatırlayan belleğimin
tutsağıyım sanki... Ben değil, bu zorba anılar
götürüyor beni istediği yere...ve Tek başıma hiç sorunun yanıtını bulamıyorum''
Hani...

Aynı göğün altında,

Aynı yıldızlara bakarak,

Aynı sorular geçiyorsa gözlerimizden.

Başka iklimlerde olsak da ,

Aynı çiçeklerin açmasını,

Diliyoruzdur bütün kalbimizle.''.Güzel aynılıklardandı bu duygular ...
Bugün bir şarkı düştü aklıma Ahmet Kaya'dan

Bilmedigim bir şey söyle bana
Mutluluğu anlat mesela
Bilmedigim bir şey söyle
O çok duyduğum yalanlar olmasın
Bilmedigim bir şarkı söyle bana
Sözlerinde ayrılık olmasın

Yeter bu dünya nın cefası derdi
Yeter boş yere kaç bahar tükendi
Yıllarca kendimi kahrettiğim yetti
Gel bana Bilmedigim bir şeyler söyle
Yıllarca dinlediğim aynı masallar yetti
Gel bana Bilmedigim bir şeyler söyle

Bilmedigim bir şey söyle bana
Gülmeyi anlat mesela
Bilmedigim bir şey söyle
Ezbere bildiğim dertler olmasın
Bilmedigim bir şarkı söyle
Gözlerimde hüzün bırakmasın...

Merhaba;

2011-07-12T15:01:00.008+03:00

Vefalı arkadaşım;yeni günde bu melodi sana eşlik etsin:)

Işık, Değişmiş

2011-07-10T14:53:00.002+03:00

Görmüyoruz artık birbirimizi aynı ışıkta,
Artık gözlerimiz aynı değil, aynı değil ellerimiz.
Ağaç daha yakın ve kaynakların sesi daha canlı,
Adımlarımız daha derin, ölüler arasında.

Olmayan tanrı, koy elini omzumuza,
Geri dönüşünün ağırlığıyla tasarla bedenlerimizi,
Bu günleri ve gölgeleri, bu kuş çığlıklarını, bu koruları,
Bu yıldızları ruhlarımıza katmayı bırak.

Bir meyve yarılırcasına vazgeç kendinden bizde,
Erit bizi kendinde. Göster bize
Aşksız sözcükler arasında ateş saçmadan düşmüş, ve sadece
Ama sadece yalın olanın esrarlı anlamını.

Yves Bonnefoy

.....

2011-07-08T15:35:00.003+03:00

''Gitmek en uzak yıldıza
varmak varılmaz yerlere
bulmak bulunmaz olanı''
Don Kişot Operası'ndan....

Bir Dönem İki Kadın'dan....

2011-07-05T14:59:00.000+03:00

“Biz solcular, sosyalistler, komünistler işkenceyi, zindanı, hatta ölümü göze alacak kadar cesurduk ama kendi örgütlerimizin, kendi yapılarımızın yanlışlarını görmekte, sorgulamakta, eleştirmekte hiç o kadar cesur olamadık. Bunun insani bir yanı var; siyasal insanın trajedisi bu bence. Kimliğini inançla ve o inancın taşıyıcısı olduğuna inandığı cemaatle, örgütle tanımlıyorsun; aklını vicdanını ipotek ediyorsun. Böyle olunca da sorgulamaktan kaçınıyorsun. Sorgulayıp da reddedecek aşamaya geldin mi, davanın selameti için, kol kırılır yen içinde kalır tavrına sığınıyorsun.”
Oya Baydar

Nietzsche Ağladığında

2011-07-04T17:43:00.004+03:00

Nietzsche Ağladığında (özgün adı: When Nietzsche Wept) Irvin D. Yalom tarafından yazılmış bir romandır. Ümitsizliği konu alan bir düşünce romanıdır.

Filmi izleyebileceğiniz link
(http://www.vizyonfilmizle.net/8375-nietzsche-agladiginda-izle.html)

DOKTORA TEZİ VE DANIŞMAN...

2011-07-03T19:01:00.002+03:00

Bir Tavşan önüne bir daktilo almış, tak tuk tak tuk birşeyler yazıyor.

Oradan geçen bir Tilki :

- Hey Tavşan, ne yazıyorsun?

- Doktora tezimi yazıyorum.

- Ha öyle mi, çok güzel, ne hakkında?

- Tavşanların Tilkileri nasıl yedikleri hakkında.

- Yok canım, olur mu öyle şey, hiç Tavşanlar Tilki yerler mi?

- Olur canım, gel istersen, sana ispat edeyim.

Beraberce Tavşanın yuvasına girerler. Biraz sonra Tavşan tek başına çıkar ve yine daktilosunun başına geçer, tak tuk bir şeyler yazmaya devam eder.

Daha sonra oradan geçen bir Kurt, Tavşanı görür.

- Hey Tavşan, ne yazıyorsun?

- Doktora tezimi.

- Ne hakkında?

- Tavşanların Kurtları yemesi hakkında.

- Yayınlamayı düşünmüyorsun herhalde, buna kim inanır?

- Gel istersen göstereyim...

Yine beraberce yuvaya girerler. Tavşan biraz sonra tek başına dışarı çıkar.

Tavşanın yuvasını merak mı ettiniz? Manzara şudur :

Bir köşede Tilkinin kemikleri... Bir köşede Kurdun kemikleri... Diğer köşede ise TAVŞANIN DOKTORA DANIŞMANI ASLAN, kürdanla dişlerini temizliyor!

ANAFiKiR VE SONUÇ :

Doktora tezi yapmak için, tezin önemi yoktur.
Konunun da önemi yoktur.
Önemli olan, tez danışmanıdır
Hadi tavşanı da siz bulun.....

Rezan Turhan
Psikolojik Danışman

TERASTAKİ HAVLU

2011-07-03T02:34:00.001+03:00

Aynı terasa açılıyordu yan yanaydı kapılarımız kaldığımız pansiyonda.
Sabahları ya da akşamüzerleri karşılaşıyorduk, ortak düş, ortak mutfak,
çekingen bir selamlaşma. Aynı terasta yanyana kuruyordu çamaşırlarımız, bu
ürpertiyordu beni; acemi, tutuk birkaç sözcük eşliğinde beyaz şarap içerek
aynı terasta seyrediyorduk günbatımını, bu da ürpertiyordu beni. Işığın
azalan şiddetinde yan yanaydı terasa vuran gölgelerimiz ve karışıyordu
birbirine.
Elimizde olmadan gülümsemiştik bakışlarımız çarpıştığında, sahildeydik
ve aynı kitabı okuyorduk ilk karşılaşmamızda.
Sezon açılmamıştı, seyrekti sahiller, daha erken yaz gülümsüyordu.
Pansiyon önündeki sandalların kıpırtısı, çiçeklerin çekingen dirimi,
günbatımıyla gölgelenmiş alanların rengi kalmış aklımda. İkimiz de yalnızdık
ve birbirimize ilişmemeye çalışıyorduk adını kimselerin bilmediği o uzak
sahil kasabasında.
Oysa güneşin batışını izlemek gibi
kendiliğinden bir birlikteliğe dönüştü paylaştığımız şeyler
Birbirinden kamaşmaya başlamıştı tenlerimiz
dokunmasan da yanındaki gövdeyi duymanın şiddetine dönüşmüştü aramızdaki
çekim.
tenin çağrısı hazırdı kendine kurulan bütün tuzaklara
O akşam terastaydık gene. Gün çoktan batmıştı. Çamaşırlar asılıydı,
uzaktan şarkılar geliyordu ve kekik kokuları. Nedense her zamankinden başka
bakıyordun bana. Sonra usulca dedin ki:
"İlk kez bir erkeğin tenine dokunmak isteği duyuyorum içimde."

Benim için yaz başlamıştı.
"Dokun öyleyse" dedim.
Sustun. Uzun uzun baktık birbirimize. Kendine nasıl karşı koyduğun
okunuyordu yüzünün derinliklerinde. Sonra hiçbir şey söylemeden usulca
kalktın, odana gittin, yavaşça örttün kapını. Saatlerce orada, gecede ve o
terasta kaldım.
Sabah uyandığımda odanın kapısı açıktı, eşyalarını toplayıp gitmiştin
baktım. Yalnızca terasta unuttuğun havlu çırpınıyordu rüzgarda
Bir daha hiç rastlamadım sana, hiçbir yerde hiçbir yazda
Düşünüyorum aradan tam on üç yıl geçmiş
On üç yıl önce içinde uyanan o isteğin anısı saklı duruyormuş
sende?
Birden adını hatırlamadığımı fark ettim bu şiiri yazarken, ama
terasta çırpınan havlunun rengi hala gözlerimin önünde

On üç yıl sonra şimdi sevgilimden ayrıldığım bu derin, bu kavurucu günlerde
neden ansızın aklıma düştüğünü sordum kendime. Sonra anladım: Bir aşk birçok
aşktan yapılıyor ve ayrılınmıyor hiçbir seferinde

8 mayıs 1992

Murathan mungan

Bir şarkı....

2011-06-30T17:35:00.001+03:00

Bir film....THE EDUCATORS(EĞİTMENLER)

2011-06-29T18:57:00.001+03:00

Berlin'de yaşayan Avusturyalı yönetmen Hans Weingartner'in son filmi.
günümüzde gençliğin politik değişiklikler için, grup dinamiklerinin karmaşıklığı yüzünden kendi yollarinı ve stillerini nasıl aradıkları düşüncesinden çıkmış zekice yapılmıs bir film.
üc kisilik ufak bir grubun "zenginlere" bir tür ders vermesi. villalara gece girerek, bir seyler calmak yerine, tüm esyalari belli bir sistemle tepe üstü düzenlemeleri. bunu evin kaotik bir sekilde altini üstünü getirmeden cok farkli olarak yapiyorlar.
firsat esitsizligi, varlik, mülkiyet vs.. konularina bir gönderme yapiyorlar.
olaylar planladiklari gibi gelismeyerek kendilerini bile sasirtacaktir.filmdeki 68 lerle de ince bir hesaplasma var.Politik görüş, aşk üçgeni ve isyankarlık temalarını hoş bir mizahla işliyor; yenilikçi, iğneleyici, sürükleyici, gerilimli ve duygusal bir film, (FİLM İZLEME LİNKİ....http://www.vizyonfilmizle.net/?s=THE+EDUKATORS)
Bazı replikler

-İşte bu yüzden gençler ayaklanmıyor artık. herkeste her şey daha önce yapılmış hissi var. diğerleri denediler ve başarısız oldular. neden bizde işe yarasın ki?

-Bütün devrimle kesin olan bir şey vardır. bazısı işe yaramasa bile en önemli şey en iyi fikirlerin hayatta kaldığıdır. bu kişisel devrimler için de geçerli. iyiye giden şeyler sende varolan şeyler seni daha güçlü kılar.

-Her yürek devrimci bir hücredir.

-Bu sistem otomatikman sana karşı, önceleri tabu görülen şeyleri şimdi marketlerden alıyorsun..Che Guevara tişörtleri,anarşi rozetleri.eskiden saçını uzatmak bir tabuydu,şimdi moda oluyor,herkes uzatıyor..

-Bazı insanlar hiç değişmez.

- *ne düşünüyorsun? aşağıda kaç kişi bir devrim düşünüyor?

*şu anda pek fazla kişi değil. saat gece 10:45, televizyon seyrediyorlar.

*muhtemelen.

*avrupalılar günün 4 saatini masaj aletinde geçiriyorlar. 4 saat.

*berbat.

*devrimci düşüncelere pek vakit kalmıyor

*Bilirsin bütün bunların bir parçası olmamak sorun değil. sorun gerçekten inanmak istediğim bir şey bulamamam."

-Korku harika bir uyarıcıdır. korkunun seni yönetmesine izin verme. onu motor gibi kullan. biraz zaman alıyor. kendini çok korkacağın bir duruma sok. önce panik olursun. ama daha sonra vücudun koruma sistemi devreye girer. asla cesaret edemeyeceğin şeyleri yaparsın. sınırları aşarsın. her şeyi yapabileceğine inanırsın.

-Sana haberlerimiz var müdür bey. sistem aşırı ısındı. biz başlangıcız. zamanınız neredeyse doldu. sen teknolojinde yüzmeye devam et. diğerleri öfke dolu. varoşlarda yaşayıp amerikan filmleri izleyen çocukların öfkesi. bu ilk bölüm. göreceğiz. akıl hastalığı artıyor. seri katiller, anlamsız şiddet. onları oyunlarla ve alışverişle durduramayacaksınız. antidepresanlar da ömür boyu çalışmayacak. bu insanlar sizin lanet sisteminizi yeterince yaşadılar.

Bir resim

2011-06-29T18:56:00.001+03:00

Bir Belgesel.(yasaklı)...Son Kumsal

2011-06-29T18:55:00.003+03:00

The Shore - Son Kumsal by Ruya Koksal from !f istanbul on Vimeo.

Bir fıkra

2011-06-29T18:55:00.001+03:00

Vezirler huzura çıkmışlar: - Padişahım, hazinede para kalmadı. Yeni vergilere ihtiyacımız var, diyerekten.. . Padişah, kavuğunun altından kafasını kaşımış, ... - Eeee! Ne vergisi koyalım?, demiş.. - Köprülere adam koyalım, geçenden bir akçe alsınlar! Padişah, - Tamam, demiş. Aradan bir süre geçtikten sonra sormuş vezirlerine: - Tepki var mı? - Hiç bir tepki yok! - İyi o zaman köprünün diğer tarafına adam koyun, çıkandan da bir akçe alsın! Aradan bir süre geçmiş, Padişah: - Var mı şikayet? - Yok! Halkının tepkisizliğine kızan Padişah, gürlemiş: - Köprülerin ortasına da adam koyun, gelip geçeni becersin! Aradan birkaç gün geçmiş, halktan bir tepkinin olmamasına içerleyen Padişah, çağırmış vezirlerini, -Halkı dinleyelim hele bir, demiş gitmişler köye, Padişah sormuş: - Var mı şikayet? Ses yok. Padişah tekrar : -Var mı şikayet ? Şikayeti olan söylesin! diye gürleyince arkalardan cılız bir ses duyulmuş: -Padişahım, o köprünün ortasındaki adam var ya!.. - Eeee!, demiş Padişah bir umutla... - Aksamları çok kalabalık oluyor, sıra uzuyor, eve geç kalıyoruz, bir adam daha koysanız...

Biter...

2011-06-29T18:46:00.001+03:00

Nasıl bittiyse bundan öncekiler, bu da biter...
Bite bite sonunda bende biterim... Olur biter !
[Aziz Nesin]

Paradoks

2011-06-27T22:55:00.001+03:00

‎''-Rutine dönüşen her şey sıkıcıdır aslında. Bu yüzden komşunun bahçesindeki çimen bize hep daha yeşil gelir.
-Rutine dönüşmeyen hiçbir şey de kalıcı olamaz ki hayatında.''(KAYBEDENLER KULÜBÜ)

:))peki ama kim?

2011-06-27T18:02:00.000+03:00

Yorgunluk...

2011-06-27T18:00:00.002+03:00

Zaten yorgunluk benim genel halim. Bana, “Nasılsın?” diye soranlara, en sık verdiğim yanıtın “Yorgunum” demek olduğunu keşfettiğim günden beri, daha bilinçli olarak “Yorgunum”. Şu memlekette yaşayıp da yorgun olmamak mümkün mü? Beden yorgunluğu dediğinden ne olacak, iki-üç dinlenmeyle
geçer, ama ben aslında vatan yorgunuyum!

Ruh yorgunuyum, gönül yorgunuyum, hayat yorgunuyum; öğrenmek, bilmek, anlamak, anlamamış gibi yapmak, düşünmek, hissetmek, tanımak, tanık olmak, katlanmak, anlayış göstermek, görmezden gelmek, üzerinde durmamak, idare etmek, üzülmemiş görünmek, alışmak, alışamamak, sabretmek, katlanmak, beklemek yorgunuyum. Tam da artık bu memlekette hiçbir şey şaşırtmaz beni sanırken, her seferinde yeniden şaşırmak yorgunuyum.”
Yüksek Topuklar - Murathan Mungan

Black

2011-06-24T18:41:00.004+03:00

Michellle, doğuştan görme ve işitme engelli bir kızdır. Ailesinin bu durumu içselleştirmesi sonucu dış dünyaya hiç bir zaman açılmamış ve bu durumun aksine bir girişimde bulunulmamıştır. Yeni öğretmeni ise ona daha farklı yaklaşımlarda bulunacak ve hayatta her şeyin bitmediğini göstermeye çalışacaktır. Zamanla yetenekleri ortaya çıkacak kız için zorlukları aşmak yaşama amacı haline gelir…

2005 Hindistan yapımı bir film olan Black, tüm film izleyenlerin tek konuda hemfikir oldukları bir yapım: “Ağlamak”.. İstisnasız herkesi ağlatabilecek bir potansiyelde olduğu söylenen ve dramı abartmadan yansıtan bir fim

Karanlığın seni yutmasına izin verme...(http://www.vizyonfilmizle.net/8823-black-filmini-izle.html)

............................................................

-birçok kez denedikten sonra, pek çok kereler düşmesine rağmen örümcek sonunda evine vardı, karınca dağa tırmandı, kaplumbağa çölü geçti ve bugün Michelle sonunda mezun oldu(filmden alıntı)

2011-06-24T02:37:00.001+03:00

İnsan binlerce, milyonlarca yıldızın birinde yaşayan eşsiz bi tek çiçeği seviyorsa, yıldızlara bakmakla bile mutlu olur. "Çiçeğim oralarda bi yerdedir" der...........(küçük prens)

2011-06-16T23:44:00.001+03:00

Bazen zihnimdekiler o kadar büyüyor ki yüreğim zihnime küçük geliyor daralıyorum....D.D.

Lilit Pipoyan - Ari Im Sokhak

2011-06-15T20:18:00.003+03:00

"Ormanda kimlik kartları, pasaport kontrolleri ve sınırlar yoktur. Bir ağaç bir kuşa “nerelisin?” diye sormaz, sadece kuşun söylediği şarkıyı dinler...

Fidel'in Yüzünden

2011-06-15T17:28:00.000+03:00

Bu filmi seyretmekte 5 yıl geç kalmışım:)

fidel in yüzünden | izlesene.com

Türkçe izleyebilecğiniz link http://www.filmizlemex.net/fidel-in-yuzunden-film-izle/

"tripanozoma" MİKROBU YAYILIYOR

2011-06-13T10:34:00.003+03:00

Havalar iyileşince kırlara açılan insanlarımı korkarım çeçe sineği ısırmış.

Uyku hastalığına tutulan kimselerin, günlerce ,haftalarca, hatta aylarca uyku halinde kaldığını belki duymuşsunuzdur.Böyle bir durumda beslenme, vücut için gerekli hareketlilik olmayacağından, hasta bir süre sonra güç ve dayanıklılığını kaybedecek,ölüm hali gelip ...çatacaktır.

Bazı tropik bölgelerde,özellikle Afrika'nın belirli kesimlerinde gerçek bir tehlike niteliği taşıyan uyku hastalığı sadece insanlarda değil, hayvanlarda da görülür.

Uyku hastalığını,böceklerin çift kanatlılar sınıfından "Çeçe sineği" aşılar. Karasinekten biraz büyükçe olan Çeçe sineğinin yatay ve zayıf hortumlarından, makas gibi çapraz durumda, saydam kanatlarından kolaylıkla tanınabilir. Hayvanlarda ve insanlarda, hastalığın mikropları doğrudan doğruya beyni etkiler. Bütün çeçe sinekleri,uyku hastalığını meydana getiren, "tripanozoma" taşır.

İstemek ya da istememek....

2011-06-10T18:17:00.020+03:00

Yazmak istiyorum...dün havanın anormal sıcak olduğunu ,bugün şiddetli dolu ve yağmur yağıp serinlediğimizi. Ya daa balkonumuza kumrular yuva yapsın diye koyduğumuz ayakkabı kutusunda yumurta gördüğümde ''tavuk yumurtasıyla değiştirdiğimde anne kumrunun tepkisi ne olur''diye hınzırca hayal etsem de elbette bunu yapmadığımı,yavru kumrunun hızla büyüdüğünü.Hatta ebeveynlerini fablmatik konuştururken oğlumun çok eğlendiğini.

Yazmak istiyorum...

Az önce facebookta paylaştığım videoyu ve yanına iliştirdiğim notu);

Nisan ayında hava buz gibiydi ,camdan dışarı bakarken gözüm elektrik telleri üzerinde hareket eden insana takıldı hemen kamerayı kaptım kaydettim.Yüreğim sıkıştı; bir taraftan yükseklik diğer taraftan soğuk ...belli ki önlemleri vardı ama yüksek gerilim hattı direğine bile çıkmak cesaret isterken eve ekmek götürme derdine insanların neleri göze aldığını paylaşmak istedim.
............................

Yazmak istiyorum...nedense ;bugün hiç de samimi olmadığım birine hayatımdaki güzel izlerden bahsettiğimi..

Yazmak istiyorum ....medyada çok içerlediğim bir sataşmayla tanıdığım Dilşat AKTAŞ'ın cesur ve ne kadar dolu oluşuna hayran kalışımı ve Nazım'a ait olduğunu öğrendiğim ‎''Yüreğin, kadını erkeği yoktur. Bir mert olanı vardır, bir de namert olanı! ''sözünün geçerliliğini bir kez daha farkedişimi.

Yazmak istiyorum...bugün tanıdık bir şehir içi otobüs şöförünün özel hayatında araba kullanırken duraklar gelince durma alışkanlığının olduğundan sözedişini.

Ve sonraaa....bloğun sessizliğine çarpıp bana geri dönen yazdıklarımı silmek istiyorum

Daha iyi bir dünyada...

2011-06-08T16:33:00.002+03:00

Şiddetin ulaşmadığı başka bir dünya yok....

daha iyi bir dünyada fragman | izlesene.com

izlediğim link...http://filmdiziizletiriz.com/filmiizle/dram/294-daha-yi-bir-dunyada-hvnen-2010-danimarka-svec-turkce-altyazili.html

2011-06-05T10:50:00.002+03:00

Bir yaprak gönder bana,
Bir koruluktan koparılmış olsun,
Hiç değilse evinden yarım saat öteden.
Sen oraya dek yürür güçlenirsin,
Bense kalkar teşekkür ederim sana
O güzel yaprak için.
Bertolt Brecht

..............

2011-06-04T20:08:00.001+03:00

‎''Yüreğin, kadını erkeği yoktur. Bir mert olanı vardır, bir de namert olanı! ''Nazım Hikmet
''http://www.sendika.tv/index.php?eylem=izle&id=473''

....................

2011-06-03T21:28:00.000+03:00

haluk levent - içimde ölen biri var | izlesene.com

Yürek Sözleşmesi

2011-06-03T14:15:00.001+03:00

“gel seninle ahd-ı peyman edelim”
sal olsun kavlimiz zaman denizlerinde
yalnızlığın kalesini viran edelim
bir pencere açalım uzağın ötesine
beni gör baktığın yerde
tutuşsun gülüşün elleri
yalnızlıkta yanarken gecenin teni
kasvet bulutlarına rüzgar kıl düşlerimi
yavuklu yadigarı oyalı mendil gibi
bakışın gözlerimde kalsın
“ikimiz de bir ikrarı güdelim”
dağ dağ dağlanırken acı
“ne sen beni unut-ne de ben seni... ”
..........
ADNAN DURMAZ

ingilizce tercüme flash oyunlar firma ekle

Leman Sam - Yesil ördek gibi daldım göllere

Hayatımızın O' an'ları....

2011-05-29T17:59:00.001+03:00

Unuttun mu beni....

2011-05-28T12:31:00.001+03:00

SEÇİM

2011-05-27T02:08:00.001+03:00

Çok bilen çok yanılır
Az bilen daha çok

Hiç bilmeyen
Yanıldığını bile bilmeyecek
Bu kadar mutlu kişiyi
Kim seçmeyecek?

Özdemir Asaf

2011-05-20T22:20:00.000+03:00

Herkesin gövdesiyle varolduğu yerde... yüreğini öne süren "bir beyazdım.. zenciler arasında".. kimsenin başkasının gözünün içine bakamadığı, herkesin çoğalmak için aynasını yanında taşıdığı yankısız bir zamanda, insanları sulara bakmaya çağıran meczup, bir beşinci mevsim simyacısıydım... yanlışını sevip yenilgisini kutsayan... Bir solgunluktan geliyorum evet... kıyılarındayım işte... tüm kirlenmişliğim... tüm arınmışlığımla..
Ş.Erbaş

2011-05-16T19:55:00.003+03:00

ABD nin ülkelerde karışıklık çıkartarak iktidar devirme metodu Libya'da da gerçekleşti.Bugünün haberlerinde ''Libya'da ayaklanma öncesi casuslar cirit atmış''başıklı haberler var

-Libya'da ayaklanma öncesi casuslar cirit atmış
-Sonra ayaklanma gerçekleşti
-Ardından ;ABD ve batılı işbirlikçilerinin askeri müdahalesi
gelelim Türkiye'ye
-Ülke istihbarat ablukasında
-(İstihbarat )her nedense seçim öncesi pkk noktalarını deşifre ediyor
-Şehirlerde kürt-türk çatışmaları körükleniyor,iktidar zayıflatılıyor(apo ilk kez Türkiye'de savaştan söz ediyor)
-Sıra en son aşamaya geliyor adım adım....
İşin acı yanı yine kullanılan halklar ....

Denizlerin Türküsü...

2011-05-15T14:57:00.000+03:00

......
şimdi savurup bütün hüzünleri köhne bir zamana
meydan okumak zahir aynalara*
ilkbaharda kanayan bir yaprak misali
Savrulmak özgürlüğe esen rüzgarla
bir şarkı,bir şiir,bir ıslık
ve bir rüzgar selamıyla gidenlerin ardından Denizlerin dalgası olmak..
..................

2011-05-15T00:20:00.002+03:00